देश निर्माण गर्न नेपालीको मनमा देशप्रति दुखाइ हुनु आवश्यक छ। प्रत्येक नेपालीको हृदयमा देशले पीडा महशुस गर्नुपर्छ। पहिले हिमालहरूको देश, अनि कुनैको परिधान। पहिले पहाडहरूको देश, अनि कुनैको पोशाक। पहिले तराइको देश, अनि कुनैको भेष। यदि देश नै नहुँदो हो भने अन्ततः कसको के बाँच्छ? नेपालीहरूको रगतमा देश प्रवाहित हुनै पर्छ। त्यसैले प्रत्येकको मुटुमा देशले पीडा महशुस गर्नु आवश्यक छ। हरेक भाषा-भाषी र भेषबीच एकतामा आधारित रहनुपर्छ। सबै धर्म र संस्कृतिहरूमा विशेषता कायम रहनुपर्छ।
देश नहुँदा अन्ततः कसको के बाँच्छ? नेपालीको आँखामा देशले फुल्नै पर्छ। त्यसकारण नेपालीको हृदयमा देशले दुख्नु अनिवार्य छ। नेपाल सबैको फूलको डाली जस्तो बन्नुपर्छ। हामी सबै यसका माली बन्नुपर्छौं। देश नहुँदा कुनै सत्ता र सुविधाको कुनै अर्थ रहँदैन। त्यसैले सबैको हातमा देशले उठ्नै पर्छ। देश निर्माणका लागि नेपालीको मनमा देशको पीडा हुनु अत्यावश्यक छ।
