नेपाल निर्वाचन २०८२ : ‘कौतूहल, डर अनि नागरिक बनेको मिश्रित अनुभूति’

राजधानी काठमाण्डूको बसन्तपुर क्षेत्रमा पहिलो पटक मतदान गर्नेमा १९ वर्षका विद्यार्थी सृजल श्रेष्ठ पनि थिए।

भ्रष्टाचार र देश विकासका लागि आफू मतदान गर्न उपस्थित भएको उनी बताउँछन्।

“मेरो आफ्नै उमेरका साथीहरूले ज्यान गुमाए। राम्रो व्यक्ति राजनीतिमा लिएर आएर काम गर्नुपर्छ भन्ने मेरो भावना हो। भ्रष्टाचारहरू धेरै बढी रहेको छ। त्यो कम गरिओस् र नेपाल विकास होस् भनेर म भोट हाल्न आएको हुँ।”

१९ वर्षकी सर्वश्री गर्तौला पहिलो पटक मतदान गर्दा आफू ‘आत्तिएको’ भएपनि राम्रोसँग भोट हालेको बताइन्।

ज्ञानेश्वरको बुथमा भोट हालेपछि उनले भनिन्, “यसपालि हामी जस्तो युवाहरूले मतदान गर्नैपर्ने थियो। हामीले आफ्नो कर्तव्य पुरा गर्‍यौँ। जनताको समस्याहरू समाधान होस् भन्ने अपेक्षा छ। अवसरहरू देशभित्रै होस्। रोजगारीको अवसर यहीँ मिलोस् भन्ने आशा गरेको छु।”

भ्रष्टाचारकै कारण जेन जीहरू सडकमा उत्रिएको भन्दै आउने सरकारले त्यसलाई रोक्नुपर्ने बताइन्।

मतदाता सूचीमा नाम दर्ता गराएका मध्ये फागुन २० गतेसम्म १८ वर्ष पुग्ने व्यक्तिहरूलाई प्रतिनिधिसभा सदस्यको निर्वाचनमा मतदान गर्न पाउने व्यवस्था गरिएको निर्वाचन आयोगले जनाएको छ।

सुनसान सडक, मतदाताको लाइन, सुरक्षाकर्मीको बाक्लो उपस्थिति, विभिन्न किसिमका सङ्केत चिन्हहरू र कर्मचारीहरूलाई पार गर्दै मतपत्र लिएर मतपेटिकासम्म पुग्नु कतिपय युवा मतदाताहरूका लागि एउटा कौतूहलको विषय समेत बनेको पाइएको थियो।

त्यस्तै अनुभव गर्ने मध्ये एक हुन् चितवनका २३ वर्षका रोनिश कर्माचार्य। उनी भन्छन्, “पहिला ममी बुवाले भोट हाल्नुभएको देखेको मात्रै थिएँ। पहिलो पटक आफै जाँदा सुरुमा अलिकति गाह्रो हुँदो रहेछ। के हो थाहा थिएन। तर अरूले गरेको देखेपछि सजिलै रहेछ।”

मतदानलाई ‘गाह्रो ठानेका’ रोनिश चुनावमा भित्र निर्वाचन कर्मचारीहरूले आफ्नो परिचयपत्र जाँचेको र सहजीकरण गरिदिएको सुनाउँछन्। “त्यहाँ गएर छाप मात्रै लगाउनुपर्ने रहेछ खासै डराउनुपर्ने रहेनछ। डराउने टाउको दुखाउने कुरा केही रहेनछ। रमाइलो लाग्यो। छिट्टै हुने रहेछ।”