समूह ‘के’ मा पोर्चुगल र कोलम्बिया अग्रणी, उज्बेकिस्तान र कङ्गो चुनौती दिने तयारीमा?

उज्बेकिस्तानले इतिहासमै पहिलो पटक २०२६ को फिफा विश्वकपमा छनोट हुँदै नयाँ इतिहास रचेको छ। कङ्गोले सन् १९७४ पछि पहिलोपटक विश्वकपमा स्थान बनाउँदै ऐतिहासिक पुनरागमन गरेको छ। विश्वकप २०२६ को समूह ‘के’ लाई सन्तुलित र अप्रत्याशित नतिजा आउन सक्ने समूह मानिएको छ। १८ जेठ, काठमाडौं। फिफा विश्वकप २०२६ को समूह ‘के’ लाई सन् २०२६ को विश्वकपमा सबैभन्दा सन्तुलित र अप्रत्याशित नतिजा दिने समूहहरुमध्ये एक मानिएको छ। यस समूहमा युरोपेली फुटबल शक्ति पोर्चुगल, दक्षिण अमेरिकी प्राविधिक टोली कोलम्बिया, पहिलोपटक विश्वकपमा प्रवेश गरेको मध्य एसियाली टोली उज्बेकिस्तान र अफ्रिकी पुनरागमन गर्ने कङ्गो रहेका छन्। कागजमा पोर्चुगल सबभन्दा बलियो देखिए पनि बाँकी तीन टोलीका खेल शैली र आत्मविश्वासले समूहलाई पूर्ण रूपमा खुल्ला बनाएको छ।

पोर्चुगल यस पटक ठूलो अपेक्षा लिएर मैदानमा उत्रँदैछ। क्रिस्टियानो रोनाल्डो अझै टोलीको केन्द्रमा छन् र उनको अनुभवले ठूलो प्रतियोगितामा निर्णायक क्षण ल्याउन सक्छ। तर टोली अब मात्र रोनाल्डोमा निर्भर छैन; युवा र अनुभवी खेलाडीबीच राम्रो सन्तुलन कायम छ। छनोट चरण अन्त्यमा अर्मेनियामाथि ९–१ को भारी जितले उनीहरूको आक्रमण क्षमता स्पष्ट पारेको छ। टोलीको ४-३-३ प्रणालीमा बल नियन्त्रण, विंगबाट आक्रमण र छिटो गोल गर्ने शैली मुख्य हातियार हुन्। मिडफिल्डमा सिर्जनशीलता र रक्षामा स्थिरताले पोर्चुगललाई लगातार खेल नियन्त्रण गर्न सक्षम बनाउँछ। तर मुख्य प्रश्न अझै हो— ठूला खेलहरूमा मानसिक स्थिरता कायम गर्न सक्ने की सक्दैनन्?

कोलम्बिया विश्वकपमा लामो समयपछि फर्कँदा परिपक्व टोलीको रूपमा देखिएको छ। जेम्स रोड्रिगेजको नेतृत्व, लुइस डियाजको गति र रिचर्ड रिओसको मिडफिल्ड ऊर्जा टोलीका मुख्य शक्तिहरू हुन्। दक्षिण अमेरिकी छनोटमा तेस्रो स्थान हासिल गर्नु आफैंमा ठूलो उपलब्धि हो, जसले उनीहरूको स्थिरता प्रमाणित गर्छ। कोलम्बिया ४-३-३ संरचनामा खेल्दै ट्रान्जिसन फुटबलमा निकै खतरनाक छ — बल जित्ने बित्तिकै छिटो आक्रमण गर्ने शैलीले ठूला टोलीहरूलाई पनि जालमा पार्न सक्छ। तर विशेषगरी उच्च प्रेसिङ सामना गर्दा डिफेन्समा नियन्त्रण गुमाउने कमजोरी देखिन्छ।

उज्बेकिस्तानको विश्वकप यात्रा दशकौंको संघर्षपछि आएको ऐतिहासिक घटना हो। धेरैपटक छनोटको अन्तिम चरणसम्म पुगेर असफल भएको यो टोलीले अन्ततः २०२६ मा पहिलो पटक विश्वकपमा स्थान बनाएको हो। अब्बोसबेक फाइजुलाएभजस्ता युवा खेलाडीहरूले टोलीमा नयाँ ऊर्जा भरेका छन्। उज्बेकिस्तान ४-२-३-१ संरचनामा खेल्दै अनुशासन, रक्षात्मक संगठन र काउन्टर अट्याकमा निर्भर छ। यो टोलीको मुख्य शक्ति एकता हो, जहाँ एकल स्टार खेलाडीभन्दा टोलीको सामूहिक संरचना बढी महत्वपूर्ण मानिन्छ। तर ठूलो प्रतियोगितामा अनुभवको कमी सबैभन्दा ठूलो चुनौती हुनेछ।

कङ्गोको विश्वकपमा फिर्ती आफैंमा ऐतिहासिक कथा हो। १९७४ पछि पहिलोपटक विश्वकप खेल्दै गरेको यो टोली प्लेअफमा जमैका विरुद्ध कठिन जित निकालेर यहाँसम्म पुगेको हो। सेड्रिक बाकाम्बु, चान्सेल मबेम्बा र आर्थर मसुआकुजस्ता अनुभवी खेलाडीहरूले टोलीलाई सशक्त आधार दिएका छन्। प्रशिक्षक डेसाब्रेको ४-३-३ वा ४-४-२ संरचना रक्षात्मक अनुशासन र छिटो काउन्टर अट्याकमा आधारित छ। यो टोलीको मुख्य विशेषता ‘लड्ने भावना’ हो। तर लगातार उच्च स्तरका विपक्षीविरुद्ध स्थिरता कायम राख्न सक्नु नै मुख्य चुनौती हुनेछ।