फेसनले दुई पुस्तामा विभाजन गरेको छ: मिलेनियल्स र जेनजी। अघिल्लो पुस्ताले फेसनमा विलासिताको शैली अपनाए, तर जेनजीमा त्यो आशक्ति देखिन्न। उनीहरू स्वतन्त्र र मितव्ययी छन्। यसलाई मापन गर्ने तीन पक्षहरू छन्: पहिलो, सेकेण्डह्यान्ड पहिरनप्रतिको रुचि; दोस्रो, युनिसेक्स पहिरनको प्रयोग; र तेस्रो, ओभरसाइज र सादा शैली। काठमाडौंका थ्रिफ्ट कपडा पसलहरूको लोकप्रियता तीव्र रूपमा बढिरहेको छ। सामाजिक सञ्जालको प्रभाव, उपभोग संस्कृति परिवर्तन र वातावरणीय चेतनाको kếtाले सेकेण्डह्यान्ड कपडा खरिद–बिक्री, विशेष गरी जेनजी पुस्तामा फेसनको महत्वपूर्ण हिस्सा बनेको छ।
आजका युवाहरू महँगो ब्रान्डमात्र खोज्दैनन्। आफ्नै पहिचान, सहजता, किफायतीपन र दिगोपनलाई प्राथमिकता दिन्छन्। त्यसैले नेपालमा थ्रिफ्ट स्टोरहरूको संख्या बृद्धि हुँदैछ तथा सेकेण्डह्यान्ड कपडाको बजार विस्तार भइरहेकाले फेसनको अर्थ पनि बदलिँदै गएको छ। पहिले फेसनलाई नयाँ कपडा, महँगो ब्रान्ड र चम्किलो देखावटसँग जोडिन्थ्यो, तर अहिलेको जेनजी पुस्ताले फेसनलाई आत्मअभिव्यक्तिको माध्यमको रूपमा बुझ्न थालेका छन्।
काठमाडौंको बाँसबारीस्थित विश्व शान्ति चिरण मिलन क्याम्पसमा स्नातक दोस्रो वर्ष अध्यययनरत छात्र गौरव पोखरेलका अनुसार, अहिलेका युवाहरू अरूले के लगाएका छन् भन्दा आफूलाई के सुहाउँछ भन्नेमा बढी ध्यान दिन्छन्। उनका अनुसार जेनजी पुस्ताले फेसनलाई केवल ट्रेन्ड पछ्याउने विषय मात्र नभएर आफ्नै व्यक्तित्वलाई प्रस्तुत गर्ने माध्यमको रूपमा लिएका छन्। सामाजिक सञ्जालमार्फत विश्वभरका फेसन ट्रेन्डहरू सजिलै पुग्ने भएकाले नेपाली युवाहरू पनि अन्तरराष्ट्रिय फेसनसँग जोडिएका छन्।
थ्रिफ्टिङले युवाहरूलाई सीमित बजेटमा पनि आफूले चाहेको शैली अपनाउने अवसर दिएको छ। यहीं कारणले जेनजी पुस्ताले यसलाई फेसनको महत्वपूर्ण विकल्पको रूपमा स्वीकार गर्न थालेका छन्। सामाजिक सञ्जालले थ्रिफ्टिङलाई ‘कूल’ बनाएको छ। थ्रिफ्ट बाइ कुसकी सञ्चालक कुसुम केसीका अनुसार, थ्रिफ्टिङ केवल सेकेण्डह्यान्ड कपडा किन्ने विषय मात्र नभएर उपभोग गर्ने तरिकामा आएको परिवर्तनको संकेत पनि हो। जेनजी पुस्ताको फेसन रोजाइ हेर्दा उनीहरूले ब्रान्ड प्रदर्शनभन्दा व्यक्तिगत पहिचान निर्माणमा बढी विश्वास गर्छन्।
