तनहुँकी गीता अधिकारीले काठमाडौंको घर बेचेर गाउँमा ‘ग्रीन हिमालय फार्म स्टे’ सञ्चालन गरिरहेकी छिन्। फार्म स्टेमा ७५ रोपनी जग्गामा तरकारी, फलफूल खेती र गाईपालन गरी पर्यटकलाई स्थानीय उत्पादन खुवाइन्छ। फार्म स्टेले ६ जना नियमित रोजगार पाएका छन् र स्वदेशी तथा विदेशी पर्यटकहरू आकर्षित भएका छन्। २४ वैशाख, चितवन।
सुविधा र अवसरको खोजीमा गाउँ छाडेर शहर र विदेश पस्नेहरूको लहर जारी छ। तर तनहुँको भानु नगरपालिका–९ चितीकी गीता अधिकारी भने काठमाडौं सतुंगलको अढाइतले घर बेचेर गाउँमा फार्म स्टे चलाइरहेकी छिन्। गाउँ छाडेको झण्डै २५ वर्षपछि गाउँमै फर्किएकी गीताले तनहुँको अर्चलधारा भन्ने ठाउँबाट करिब डेढ किलोमिटर भित्र ‘ग्रीन हिमालय फार्म स्टे’ सञ्चालन गरेकी छन्।
‘सुरुमा सामान्य हिसाबले गाउँमै बस्ने, तरकारी फलफूल रोप्ने मात्रै योजना थियो तर पछि गाउँमा बस्दा नयाँ केही गरौं भन्ने सोच आयो र परम्परागत घरलाई मर्मत गरेर झण्डै २ करोड लगानी गरी फार्म स्टे सञ्चालन गरेँ,’ उनले भनिन्। तनहुँको डुम्रे बजारबाट बेसिशहर जाने सडकखण्डको अर्चलधारा भन्ने ठाउँबाट १.३ किलोमिटर भित्र छ ‘ग्रीन हिमालय फार्म स्टे’। परम्परा र आधुनिकताको मिश्रणयुक्त फार्म स्टेमार्फत् नयाँ पुस्तालाई समेत ग्रामिण पर्यटनसँग जोड्ने र नमूना सफल उद्यमी बन्ने लक्ष्य राखिएको छ।
फार्म स्टेमा हाल ६ जनाले नियमित रोजगारी पाएका छन् भने अन्यलाई आवश्यकता अनुसार काममा लगाउने गरिन्छ। यहाँ तनहुँ, चितवन, लमजुङ, काठमाडौं, पोखरा, धनकुटा, इलाम, बुटवल लगायतका क्षेत्रबाट स्वदेशी र अन्य विदेशी पर्यटक समेत आउने गरेका छन्। बस्न आउने पर्यटकका लागि प्रतिव्यक्ति दुई हजार पाँच सय रुपैयाँ र दुई जना संयुक्त रुपमा आएमा चार हजार पाँच सय रुपैयाँ निर्धारण गरिएको छ।
फार्म स्टेमा दिउँसोमा आएर खाजा खाने, घुम्ने, फोटो खिचेर जाने पाहुनाहरु पनि उल्लेख्य मात्रामा हुने गरेको गीताले बताइन्। यहाँबाट उत्तरतर्फ विभिन्न हिमशृङ्खला, रमणीय पहाडहरु देखिन्छन्। हरिया पहाडहरुको उपत्यकाको बीचमा रहेकाले ग्रिन हिमालय भिलेज फार्म स्टे नाम राखिएको अधिकारी बताउँछिन्।
गाउँघरमा रौनक गीता अधिकारी र राजेन्द्रदेव पाण्डेको गाउँ पहलले गाउँमा चहलपहल बढाएको छ। ‘पढेलेखेका, जागिर खाएका मान्छे त गाउँ फर्किएका छन् भने हामी किन गाउँ छाड्ने भन्ने भावना जागृत भएको पाएको छु,’ पाण्डेले भने। गीता–राजेन्द्रको जोडीले गाउँमा गरेको लगानी देखेर गाउँका अन्य घरहरुमा पनि सामुदायिक होमस्टे सुरु भएको छ।
फार्म स्टेमा आउने विभिन्न विद्यालयका विद्यार्थी, कृषक समूह, सहकारी समूहहरुले खाली हुँदै गरेका ग्रामिण बस्तीलाई कसरी पुनर्जागृत गर्न सकिन्छ भन्ने कुरा सिकेर जाने गरेको पाण्डेले बताए। ‘हामी आफैंले सुखको जीवन छाडेर गाउँमा दु:ख नै किन नहोस् त्यसलाई स्वीकार गरेर समाजका लागि केही गरौं भनेर आएका हौं,’ पाण्डे बताउँछन्।
