ग्लोबल नेपाली प्रोफेसनल नेटवर्कले स्ट्यान्फोर्ड विश्वविद्यालयमा नेपाली डायस्पोराबारे नीति संवाद तथा कार्यशाला सफलतापूर्वक सम्पन्न गरेको छ। डा. खगेन्द्रराज ढकालले डायस्पोराको व्यावसायिक क्षमता र नेतृत्व कौशललाई नेपालको विकास प्रक्रियामा प्रभावकारी रूपमा प्रयोग गर्न नीति निर्माणको आवश्यकता औंल्याए। उनले विश्वव्यापी नेपाली समुदायको करिब २० प्रतिशत मात्र सार्थक रूपमा सक्रिय रहेको र ७० प्रतिशतले योगदानका लागि स्पष्ट मार्ग नभएको खुलाएका छन्।
७ जेठ, काठमाडौं। ग्लोबल नेपाली प्रोफेसनल नेटवर्क (जीएनपीएन)ले अमेरिकाको प्रतिष्ठित स्ट्यान्फोर्ड विश्वविद्यालयमा नेपाली डायस्पोराको विषयमा छलफल गरेको छ। नेपाल पोलिसी इन्स्टिच्युट (एनपीआई) का संस्थापक तथा अध्यक्ष डा. खगेन्द्रराज ढकाललाई प्रमुख वक्ताका रूपमा आमन्त्रित गरी जीएनपीएनले डायस्पोरा नीति संवाद तथा कार्यशाला आयोजना गरेको हो। तीन घण्टासम्म चलेको कार्यक्रममा सान फ्रान्सिस्को बे एरिया र अन्य क्षेत्रका नेपाली मूलका पेशाकर्मी, प्राज्ञिक व्यक्तित्व, अनुसन्धानकर्ता, उद्यमी, प्रविधिविज्ञ, विद्यार्थी, सञ्चारकर्मी, नेपाल कन्सुल कार्यालयका प्रतिनिधि लगायत नीति क्षेत्रमा चासो राख्ने सहभागीहरूको उपस्थिति थियो।
कार्यक्रममा नेपालले रेमिटेन्स केन्द्रित डायस्पोरा संलग्नताभन्दा पारी विश्वभर रहेका नेपालीहरूको ज्ञान, सीप, अनुभव, पेशागत सञ्जाल र प्रतिभालाई कसरी राष्ट्रिय विकाससँग संरचित रूपमा जोड्न सक्छ भन्ने विषयमा गहन छलफल भएको थियो। जीएनपीएनका अध्यक्ष निले श्रेष्ठले सन् २००६ मा स्थापना भएदेखि जीएनपीएनले यस प्रकारका कार्यक्रममार्फत नेपालको विकास र नीति निर्माणमा योगदान गर्दै आएको बताए। कार्यक्रममा डा. ढकालले डायस्पोराको ज्ञान, सीप र प्रतिभा परिचालनका सम्बन्धमा आफ्नो दृष्टिकोण राखे। उनले डायस्पोराको सद्भावना र भावनात्मक सम्बन्ध मात्र नभई उनीहरूको व्यावसायिक क्षमता, संस्थागत अनुभव, अनुसन्धान क्षमता, प्रविधि ज्ञान तथा नेतृत्व कौशललाई नेपालको विकास प्रक्रियामा व्यवस्थित रूपमा परिचालन गर्ने नीति र संयन्त्र निर्माणको आवश्यकता औंल्याए।
‘नेपालसँग पहिले नै गहिरो रूपमा जोडिएको विश्वव्यापी नेपाली समुदाय छ। अबको चुनौती डायस्पोराले नेपाललाई माया गर्छ कि गर्दैन भनेर हेर्नु होइन, नेपालले त्यो विश्वव्यापी सम्बन्धलाई दीर्घकालीन राष्ट्रिय क्षमतामा रूपान्तरण गर्न सक्ने विश्वसनीय र संरचित प्रणाली गठन गर्न सक्छ कि सक्दैन भन्ने हो,’ उनले भने। उनले विश्वव्यापी रूपमा जोडिएका नेपालीमा नेपालप्रतिको योगदान गर्ने तीव्र इच्छा भए तापनि करिब २० प्रतिशत मात्र अर्थपूर्ण रूपमा संलग्न रहेको र झण्डै ७० प्रतिशतले योगदान गर्न चाहने भए पनि त्यसका लागि स्पष्ट मार्ग वा संयन्त्र नभएको जानकारी दिए।
