कवि श्रवण मुकारूङले देशको बदलिँदो अवस्था र गरिब जनताको चुलो समस्या कवितामा संसद् तथा विधायकहरूका सामु मजबुत रूपमा प्रस्तुत गरेका छन्। उनले भने, “सुन्नुस् विधायकवृन्द! जति पनि दाबी गर्नुस्, आइरनको सुल्लिएको धार भएको कोट लगाउनुस्, तर तपाईंहरू वास्तविक रूपमा कोर्काली बाहेक केही होइन।”
उनले थपे, “यहाँहरूलाई अलिकति सभ्य देशका नागरिक बनाउने प्रयासमा कसैले भोकै poesía लेख्दैछ। ध्यान दिनुहोस–उसको नाम श्रवण मुकारूङ हो। यहाँहरूलाई चुस्त र संस्कृत बनाउनका लागि ऊ कविता लेख्दैछ।” कवितामा उनले रक्तचाप, सुगर, कोलेस्ट्रोल जस्ता स्वास्थ्य समस्याहरूको उल्लेख गर्दै भने, “उसको रक्तप्रवाहमा निकोटिन, इथानोल, क्याफिनसँगै उदास मसी बगिरहेको छ।”
कवि ग्यास सिलिन्डर होइन, बर्खे अधिवेशन तपाईंहरूले सस्तो कलहमा बिताउनुभयो। अब आउँदैछ हिउँदे अधिवेशन। कृपया आगामी शीतकालीन सत्रमा श्रवण मुकारूङको चुलोलाई राष्ट्रिय एजेन्डामा राख्नुहोस्। उनले भने, “कुनै विदूषकले मिलाएर राजधानीमा दुई कोठाको एउटा देश छ।”
उनले चुलोको समस्यालाई गम्भीरतापूर्वक उठाउँदै भने, “श्रवण मुकारूङको चुलो, अर्थात् प्रेमलालवाको चुलो, द्रौपदीको चुलो गुन्डा र लफङ्गाहरूले यसरी छोएपछि पितृहरू अत्यन्त रिसाएका छन्।” साथै यसलाई राष्ट्रिय गौरवको आयोजना हुनुपर्ने बताउँदै भने, “श्रवण मुकारूङको चुलो राष्ट्रिय गौरवको आयोजना हुनुपर्ने छ।”
