प्रस्तुत कवितामा लेखकले एक खेलाडीप्रति आफ्नो गहिरो स्नेह र समर्पण प्रकट गर्दै उनलाई प्रेरणाको अविस्मरणीय स्रोत मानेका छन्। चिकित्सकले हिँड्न नसक्ने बताए तापनि खेलाडीले देखाएको दौडने साहस र खेलप्रतिको समर्पणलाई कवितामा प्रशंसा गरिएको छ। मैदानमा ती खेलाडी नभए पछि आफू सदाको लागि स्वतन्त्र दर्शक बन्ने कुरा उल्लेख गर्दै लेखकले खेलाडीप्रति गहिरो आत्मीयता व्यक्त गरेका छन्।
“तिमी को हौ? जो यति धेरै म तिमीलाई प्रेम गरिरहेछु। कसम! यति धेरै तिम्रो तस्बिर त मैले आफ्नै प्रेमिकाको पनि हेरेको छैन। यति धेरै तिम्रो खेल त मैले आफ्नै अनुहार ऐनामा पनि हेरेको छैन।”
कवितामा लेखकले खेलाडीको साहस र समर्पणलाई विशेष रूपमा उजागर गर्दै भनेका छन्, “जब जब तिमी खेल हार्छौ तब तब म तिमीले जितेका तिम्रा पुराना खेलहरू हेर्छु किनकि, मलाई तिमीप्रति कुनै वितृष्णा छैन।”
लेखकले खेलाडीलाई विभिन्न उपमा दिँदै भनेका छन्, “तिमी मेरो लागि ‘कुशल चालक हौ’ जो व्यस्त सडकमा पनि सबैभन्दा अगाडि पुग्छ।” यसरी, खेलाडीको महत्त्व र लेखकको प्रेमको गहिराईलाई कवितामा सुन्दर रूपमा व्यक्त गरिएको छ।
