आज विश्व फुटबलमा नर्वेका सुनौलो पुस्ता संयोगले बन्ने कुरा होइन। यो सफलताको आधार दुई दशकभन्दा लामो योजना, पूर्वाधारमा ठूलो लगानी र बालखेलाडी प्रशिक्षणमा आएको क्रान्ति हो। नर्वेली फुटबल टोली दुई दशक लामो योजना, पूर्वाधार विकास र युवा प्रशिक्षण क्रान्ति पश्चात् विश्वकप क्वार्टरफाइनलमा पुगेको छ। सन् २००० यता कृत्रिम मैदानमा गरिएको ठूलो लगानीले हिउँका कारण अवरुद्ध हुने नर्वेको फुटबललाई पुरै वर्ष चल्ने खेलमा परिणत गरेको छ। खेलाडी विकासमा स्थानीय क्लबदेखि राष्ट्रिय महासंघसम्मको एकीकृत संरचना र जुवा कम्पनीबाट प्राप्त आर्थिक सहयोग नर्वेको सफलताको मुख्य आधार बनेको छ।
पहिले नर्वेमा हिउँ र चिसो मौसमका कारण फुटबल केही महिनासम्म मात्र खेलिने खेल मानिन्थ्यो। विश्वकपमा नर्वेको चर्चा हुँदा सन् १९९८ को इतिहास दोहोरिन्थ्यो। फुटबलभन्दा शीतकालीन खेलमा बढी परिचित यो देश अहिले विश्वकपको क्वार्टरफाइनलसम्म पुगेको छ। नर्वेले अन्तिम ३२ मा आइभरी कोस्ट र अन्तिम १६ मा पाँचपटकको विश्वविजेता ब्राजिललाई पराजित गरिसकेको छ। अब सेमिफाइनल प्रवेशका लागि इंग्ल्यान्डसँग भिड्दैछ। यस सफलता पछाडि दुई ठूला अनुहार रहेका छन् – एर्लिङ हालान्ड र मार्टिन ओडेगार्ड। म्यान्चेस्टर सिटीका गोल मेसिन हालान्डले यो विश्वकपमा सात गोल गरिसकेका छन् भने आर्सनल र नर्वे दुवै टोलीका कप्तान ओडेगार्ड हुन्।
यद्यपि, यो ऐतिहासिक यात्रालाई केवल यी दुई खेलाडीको कथा मान्नु ठूलो भूल हुनेछ। विश्वकपका लागि नर्वेको २६ सदस्यीय टोलीमा १७ खेलाडी युरोपका चार ठूला लिग – इङ्लिस प्रिमियर लिग, जर्मन बुन्डेसलिगा, स्पेनी ला लिगा र इटालियन सिरी ‘ए’ मा खेल्छन्। यीमध्ये अधिकांश खेलाडी एउटै योजनाबद्ध फुटबल प्रणालीबाट हुर्किएका हुन्। नर्वेको सुनौलो पुस्ता कुनै संयोग नभई दुई दशकभन्दा लामो योजना, पूर्वाधारमा ठूलो लगानी र बालखेलाडी प्रशिक्षण क्रान्तिले तयार पारेको हो।
