नेपाली कांग्रेसका पाँचथरबाट निर्वाचित प्रतिनिधिसभा सदस्य नरेन्द्रकुमार केरुङ हुन्। २१ फागुनमा भएको निर्वाचनपछि संघीय संसद्का ४१ वटा बैठकहरू भइसकेका छन् र ती सबैमा उपस्थित हुने संसद सदस्य केरुङ नै हुन्। संसद्का सम्पूर्ण बैठकमध्ये उहाँको उपस्थिति, संसदीय अनुभव र पछिल्लो राजनीतिक गतिविधिहरूबारे सञ्चारकर्मी गिरिराज बाँस्कोटाले कुराकानी गरेका छन्। प्रस्तुत छ, सो कुराकानीको सम्पादित अंश:
प्रधानमन्त्री बालेन शाहले ६ पटक मात्र र नेकपाका संसदीय दलका नेता पुष्पकमल दाहालले ५ पटक संसद् पुगेको अवस्थामा, तपाईं ४१ वटा सबै बैठकमा उपस्थित हुनुहुन्छ, तपाईंको जोश कस्तो छ? पाँचथरका जनताले मलाई ठूलो जिम्मेवारी दिएका छन् र त्यो जिम्मेवारी इमानदारीपूर्वक पूरा गर्नु मेरो दायित्व हो। पाँचथर र समग्र देशका समस्या तथा जनजीवनका विषयहरू सदनमा उठाउन पाँचथरवासीले जिम्मेवारी दिएका छन्। त्यसैले संसद्को प्रत्येक बैठकमा उपस्थित हुने प्रयास गर्छु। संसद नजाँदा विद्यालयमा शिक्षकले कन्सिरी तान्ने सजाय त हुँदैन, तर मेरो मनमा सधैं डर हुन्छ – मतदाताले मैले सदनमा गएर काम गर्न र जनजीवनका विषय उठाउन भनिएको छ।
संसद्मा हरेक सांसदले उठाउने समस्या र प्रश्नहरू मेरो लागि शिक्षाका रूपमा छन्। त्यहाँबाट देशका सबै निर्वाचन क्षेत्रका आवाजहरू सुनिन्छन्। त्यसैले सबै जनप्रतिनिधिहरूले उठाएका विषयहरू गम्भीर र संवेदनशील हुन्छन्। संसद्मा बस्दा देशलाई नजिकबाट बुझ्ने मौका मिल्छ। संसद्को कुनै पनि कार्यसूची कम वा बढी महत्त्वपूर्ण हुँदैन। जनप्रतिनिधिको हैसियतले उपस्थित भएर छलफल गर्दा आत्मसन्तुष्टि र देश बुझ्ने अवसर प्राप्त हुन्छ। संसद्मा तपाईं एकपटक रिसाउनुभयो, त्यो अनुभव कस्तो रह्यो? त्यो स्थिति तत्कालीन विषयवस्तुले सिर्जना गरेको थियो, कुनै पूर्व नियोजित घटना थिएन।
सदनको मर्यादा र गरिमालाई कायम राख्दै, सत्तापक्ष र प्रतिपक्षका सबै सांसदहरू समान हुन्छन्। ठूलो दलका सांसदले साना दलका सांसदलाई हेप्नु हुँदैन। संसद्मा पुगेपछि सबै सदस्यको हैसियत समान हुन्छ। यदि ठूलो दलले सानो दललाई हेप्ने काम भयो भने कडाईले विरोध हुनेछ। त्यो घटनापछि संसद्मा सत्तापक्षका सांसदहरूको दृष्टिकोण परिवर्तन भयो र प्रतिपक्षका सांसदहरूको आत्मबल बढ्यो। ‘सबै सांसद एकै किसिमका हुन्’ भन्ने बुझाइ फैलियो। त्यसैले मैले जे गरेँ, ठिकै गरेँ भन्ने लाग्छ।
