आरजी क्रिएसन्सले नेपाली विवाह र भोज स्थलहरूलाई परम्परा र आधुनिकताको समन्वयमा ‘अनुभव’ सिर्जना गर्ने ठाउँहरूमा परिणत गरेको छ। कम्पनीको डिजाइन दर्शन सौन्दर्य, कार्यक्षमता र सांस्कृतिक सुसंगतिमा आधारित छ र यसले पाँचतारे होटलहरूभन्दा व्यांक्वेटलाई प्राथमिकता दिएको छ। आरजी क्रिएसन्सले नेपालका मुख्य शहरहरूमा सेवा विस्तार गर्दै अन्तर्राष्ट्रिय बजारमा पनि प्रवेश गरिसकेको छ र पुराना पार्टी प्यालेसहरूलाई रिनोभेट गरेर नयाँ जीवन दिएको छ।
काठमाडौंमा, दुई दशक पहिले नेपाली विवाह वा भोजको दृश्य प्रायः एउटै हुन्थ्यो – खुला चौर वा विद्यालयको प्राङ्गणमा लहरै बसेर, टपरीमा खाने व्यवस्था। समयसँगै यो परिदृश्य क्रमशः परिवर्तन हुँदै गयो। कर्कटपाताले छाएका टहरा, रंगीन बत्ती र कपडाको सजावटसहितका अस्थायी संरचनाहरूले केहि समय ‘आधुनिकता’ को अनुभूति दिए। तर पछिल्लो पाँच वर्षमा आएको परिवर्तन गुणात्मक र व्यापक रहेको छ। आजका विवाह, पार्टी वा कुनै विशेष समारोहहरू केवल जमघट हुँदैनन्, ती ‘अनुभूति’ सिर्जना गर्ने स्थलहरूमा रूपान्तरित भएका छन्।
आरजी क्रिएसन्सका कार्यकारी अध्यक्ष राम गिरीका अनुसार, परिवर्तनको सुरुवात एउटा सरल तर गहिरो प्रश्नबाट भयो – हाम्रा परम्परा यति समृद्ध छन् भने, उत्सव स्थल किन साधारण हुनु पर्ने? यसैले कम्पनीले ‘भवन निर्माण’ भन्दा पर गएर ‘अनुभव निर्माण’ मा जोड दिईरहेको छ। गिरी भन्छन्, ‘पहिले पार्टी प्यालेस भनेको ठूलो हल मात्रलाई जनाउने गरिन्थ्यो जसमा मान्छेहरू अट्थे, हामीले त्यसलाई सुन्दर, भव्य, आकर्षक, सुरक्षित र सजिलो व्यवस्थापन हुने सम्पूर्ण अनुभवको समन्वयमा रूपान्तरण गर्ने प्रयास गर्यौं।’
आरजी क्रिएसन्सको डिजाइन दर्शन तीन मुख्य आधारमा आधारित छ – सौन्दर्य, कार्यक्षमता र सांस्कृतिक सुसंगति। कम्पनीले निर्माण गर्ने स्थलहरूमा शास्त्रीय भव्यता र नेपालीपनको संयोजन देखिन्छ। गिरीका अनुसार, कुनै पनि स्थलको सफलता त्यसमा थप्न सकिने नयाँ कन्सेप्ट र कन्टेन्टमा निर्भर हुन्छ। त्यस कारण कम्पनीले आफ्ना इन्जिनियरहरूलाई विदेशमा तालिम लिन पठाएर नवीनतम ज्ञान र सीप प्राप्त गर्ने व्यवस्था गरेको छ।
आरजी क्रिएसन्सले परियोजनाको सम्पूर्ण चक्र (कन्सेप्ट विकासदेखि डिजाइन, निर्माण र सञ्चालन व्यवस्थापनसम्म) मा एकीकृत सेवा प्रदान गर्दै आएको छ। कम्पनीले पुराना र ‘आउटडेटेड’ पार्टी प्यालेसहरूलाई आधुनिक स्वरूपमा ‘रिनोभेट’ गरेर नयाँ जीवन दिइरहेको छ। यसले देखाएको बाटोले नेपाली उत्सवहरू अहिले केवल मनाउने घटनाभन्दा बढी ‘अनुभव गर्ने’ माध्यमको रूपमा स्थापित हुँदै गइरहेका छन्।
