Skip to main content

हंगेरीमा ओर्बनको १६ वर्षे शासनको अन्त्य कसरी भयो?

समाचार सारांश हंगेरीको निर्वाचनमा पिटर माग्यार नेतृत्वको तिस्जा पार्टीले १९९ मध्ये १३८ सिट जित्दै अनुदारवादी प्रधानमन्त्री विक्टर ओर्बनको १६ वर्षे शासन अन्त्य गराएको छ। ओर्बनले पराजय स्वीकार गर्दै भने, ‘नतिजा स्पष्ट छ र यो हाम्रो लागि निकै पीडादायक छ’ र जनताको निर्णयलाई सम्मान गरेको बताए। विजय पछि माग्यारले भने, ‘हामीले हंगेरीलाई अनुदारवादी साङ्लोबाट मुक्त गरेका छौं र देशलाई फर्काएका छौं’ र नयाँ युरोपेली एकीकरणको प्रतिवद्धता जनाए। १ चैत, काठमाडौं। १२ अप्रिल २०२६ को रात बुडापेस्टको डानुब नदी किनारमा उत्सवको वातावरण थियो। लाखौं उदारवादी प्रदर्शनकारी एकत्रित भई फेरि ऐतिहासिक नारा ‘रुसीहरू घर जाओ!’ गुञ्जिरहेको थियो। यो नारा १९५६ को सोभियतविरोधी क्रान्तिको समयको थियो, तर ७० वर्षपछि यस्तै नारा यसपटक प्रधानमन्त्री विक्टर ओर्बनको शासनविरुद्ध एक विरोध स्वरूप उच्चारित थियो। ओर्बनले १६ वर्षसम्म हंगेरीमा अनुदारवादी लोकतन्त्र लागू गरेपछि उनको सत्ता जनमतमा परिणत भयो। ओर्बनले राति ९:३० बजे हार स्वीकार गरे र पराजयप्रति कुनै बहाना नदिइ समर्थनकर्तालाई धैर्य राख्न आग्रह गरे। ‘नतिजा स्पष्ट छ र यो हाम्रो लागि धेरै पीडादायक पनि छ’, उनले भने। ‘यसपटक हामीलाई शासन गर्ने अवसर दिदैनन्, जनताको निर्णयलाई हामी सम्मान गर्नुपर्नेछ।’ ओर्बनको बाहिरिनुले युरोपको राजनीतिमा नयाँ मोड ल्याएको विश्लेषकहरूले बताएका छन्।

पिटर माग्यार नेतृत्वको तिस्जा पार्टीले १९९ मध्ये १३८ सिट प्राप्त गरी दुई तिहाइ बहुमत सहित ऐतिहासिक विजय हासिल गर्‍यो। त्यस्तै, ओर्बनको फिडेज पार्टी ५५ सिटमा सीमित रह्यो। यसपटक हंगेरीमा मतदान प्रतिशत ७९.५१ प्रतिशत पुगेको छ, जुन हंगेरीको इतिहासमै सबैभन्दा बढी हो। विजय पश्चात माग्यारले बुडापेस्टमा विशाल समर्थक समूहलाई सम्बोधन गर्दै यस जितलाई देशको पुनर्जन्मको रूपमा व्याख्या गरे। ‘हामीले ओर्बन प्रणालीलाई पूर्ण रूपमा विस्थापित गरेका छौं’, उनले भने, ‘हामीले हंगेरीलाई अनुदारवादी साङ्लोबाट मुक्त गर्‍यौं र देशलाई फिर्ता ल्यायौं।’ अनुदारवादी प्रणालीको उत्थान र पतन विक्टर ओर्बनले २०१० मा सत्ता सम्हालेपछि हंगेरीमा एक विवादास्पद अनुदारवादी लोकतन्त्रको मञ्च तयार पारे। उनकी शासन पद्धतिलाई उनले ‘अनुदारवादी लोकतन्त्र’ भने। यो प्रणालीले पश्चिमी उदारवादी मान्यताहरूलाई अस्वीकार गरी राष्ट्रवादी–इसाइ परम्परामा उभिएको थियो।