समाचारमा पुरुषको भावना र फूलप्रति प्रेमको चित्रण गरिएको छ। राकेशले क्रमशः आफ्नो अन्य गीतहरू पनि सार्वजनिक गर्ने तयारी गरिरहेका छन्। ‘अन्तिममा म खासै बाहिर आउन मन पराउँदिनँ। व्यक्तिगत कारण पनि छन्। पछि आउन चाहन्छु।’ गत सोमबार साँझ ह्वाट्सएपमा कुराकानी गर्दा राकेश लुवागुनले आफ्नो वेदना व्यक्त गरे, पूर्ण दार्जीलिङ/सिक्किम लहजेमा। उनले सिक्किमको नाम्चीबाट बोलेका थिए। र त्यो कुराकानीको विषय थियो ‘सेतो फूल’। सेतो फूल एउटा गीत हो। रिलिज भएको करिब एक महिना भइसक्यो। तर, यो गीत एउटा संवेदनशील कथा बनेको छ। किनभने यो गीत कसले गाएको हो? गायक को हुन्? कस्तो छन्? भन्ने विषयमा बिल्कुलै जानकारी छैन। सामाजिक सञ्जालमा प्रतिक्रिया पनि त्यही देखिन्छ। तर को कसरी निर्णय गर्ने? यो गीतले कतिपयलाई रुवायो, अझ भावुक बनायो। कारण, मर्मस्पर्शी यो गीतले हल्का कुरा भए पनि मन उडाएर कतै लैजान सक्ने शक्ति राख्छ। सुन्दा स्मृतिमा डुबेर मिठो दर्द लिने क्षमता छ। राकेशले यस स्तरको लोकप्रियता पाउने सोचेका थिएनन्। बेलायतबाट एक जना स्रोतले उनको फोन नम्बर थालेर ‘बधाई’ दिए। सामाजिक सञ्जालमा पनि बधाईका सन्देशहरु ओइरिएका थिए। केही महिनाअघि सम्म पनि उनी एकसुरमा लागेर केवल गुनगुनाउँथे। शहरको नक्कलीपन उनलाई मन नपरेको उनले भन्थे। उनी एकान्तमा बसेर संगीतमा रमाउने थिए।
एकसुरमा रमाउँदै हार्मोनियम बजाउँदै दिनहरू बिताउँथे। आफ्नै आवाजसँग मौन मौज गरिँथ्यो। ती उनीहरूको स्व-रोमाञ्चकतालाई प्रकाश बस्नेतले नजिकबाट हेर्ने मौका पाए। प्रकाशलाई सामाजिक सञ्जालमा व्यंग्य गर्ने मानिन्छ। तर उनी गहिरा छन्। किनभने ‘सेतो फूल’ उनकै सिर्जना हो। गीतका शब्द तथा भिडियो कथा प्रकाशले लेखेका हुन्। त्यसैले राकेश पृष्ठभूमिमा बसे। यो उनका व्यक्तिगत इच्छा हो। राकेश र प्रकाश लामो समयदेखि साथी छन्। राकेशले प्रकाशलाई ‘भाइ’ भन्छन्। कलाकार खोज्ने क्रममा भेट भएको हो। करिब ८–१० वर्षअघिको कुरा हो। राकेशले इभेन्ट सम्बन्धी कम्पनी चलाउँथे र विभिन्न कार्यक्रम आयोजना गर्थे। प्रकाश अभिनयदेखि कार्यक्रम सञ्चालनमा दक्ष थिए। त्यसै अवसरमा भेट भएको थियो। उनीहरूले भारतको दिल्लीसम्म कार्यक्रम गरेका थिए। धेरै पटक प्रकाशले राकेशको गायकी देखेका थिए। स्वर राम्रो भए पनि राकेश सार्वजनिक हुन हिचकिचाउँथे, जुन कुरा प्रकाशलाई मन पर्दैन थियो। प्रकाश चाहन्थे राकेश बाहिर आउन। त्यसैले प्रकाशले निरन्तर राकेशलाई गीत निकाल्न प्रेरित गरे। एकदिन भने – “म तपाईंलाई उठाउनेछु, तबसम्म तपाईं मभन्दा अगाडि जान सक्नुहुन्न।” तर राकेश टार्न थाले। क्याफे चलाउने, पढ्ने बहाना बनाए। तर प्रकाशको आग्रहबाट भाग्न सकेनन्। प्रकाशले एक वर्षअघि बनाएको सर्ट फिल्म ‘नसुनिने आवाज’मा ‘तिमीबाट नै’ गीतमा राकेशले पहिलो पटक गायन गरे। त्यो गीत धेरैलाई थाहा नभएको थियो। फेरि प्रकाश ‘सेतो फूल’का शुरुवाती शब्दहरू लिएर आए र राम्रो गीत बनाउन चाहन्थे। त्यो चाहना यति बलियो थियो कि राकेशले नकार्न सकेनन्। त्यसपछि राकेशले धुन बनाउन थाल्यो। एक हप्ता, दुई हप्ता, एक महिना बित्यो। डेमो रेकर्डिङ गर्न स्टुडियो जानुपर्ने दिन आयो तर प्रकाशलाई धुनहरू मन परेनन्। उनी आफ्नो आंशिक धुन लिएर डीएन स्टुडियो पुगे। त्यहाँ दिनेश दाहाल भेटिए, जो स्टुडियो सञ्चालक तथा उत्कृष्ट कम्पोजर थिए। प्रकाशले धुन सुनाए। दिनेशले थप मेहनत गरे। दुवैले मिलेर काम गरे। त्यसपछि ‘सेतो फूल’ तयार भयो र राकेशको दोस्रो नेपाली गीतका रूपमा दर्ता भयो। प्रकाशका अनुसार यस गीतले फूल प्रती पुरुषको भावना व्यक्त गरेको छ। भिडियोमा पनि यो देख्न सकिन्छ। के केटाले फूल पाउनलाई मृत्यु चयन गर्नुपर्छ? पहिलो चरणमा कथा लेख्दा यो प्रश्न उठेको थियो। त्यसपछि गीतका शब्दहरू लेखिएका थिए।
उनी केटाहरूलाई पनि फूल मन पर्ने र फूलको सौन्दर्यमा डुब्न सक्ने कुरा भन्न चाहन्थे। सेतो फूल त उनको मनपर्ने फूल हो। फूल, प्रेम र सम्झनाको कथा भन्ने यो गीतको म्युजिक भिडियो पनि अत्यन्त प्रभावशाली छ। सेतो फूल सधैं शान्त र पवित्र हुन्छ। यसमा गहिरो संवेदनशीलता, ओज र नमी छ। यो गीत एक गहिरो भावना पोख्छ। सुनिरहँदा मुटु छेड्ने खालको छ। र यसले हृदय टुक्र्याउने छ। यति चर्चा भइसकेपछि पनि राकेश चुप बस्दैनन् भन्ने हो? अब उनी विस्तारै खुल्ने छन् र पहिले नै तयार गरेका केही गीतहरू क्रमशः रिलिज गर्नेछन्। तर उ सदा गुनगुनाइरहने छन्: सम्झनाका फूल तिमीलाई यादहरू पनिसाँची राख माया मेरो टाढा भए पनि याद बोकेर हिँडेका बादलझरी रूपमा तिमीलाई भिँजाउलान् तिमी एक्लै हिँड्दा फूलहरूले मेरा सम्झनालाई फेरि फर्काउलान् सँगै काटेका ती पलहरूले ती आँसु फेरि पोखिएलान् फेरि फुल्छन् यी फूलहरू टिपेर शेरमा सजाउनू मेरा याद आए भने मलाई सेतो फूल चढाउनू मायाका कुरा बाँकी छ तिमी आउनू, म त्यहीँ फर्किउला सम्झनाका फूलहरू तिमीलाई अनि सेतो फूल मलाई
