Skip to main content

लेखक: space4knews

हात्तीबारे शिक्षा दिने ‘अगुवा ढोई’ एको

मान्छेलाई हात्तीबारे धेरै कुरा सिकाउने ‘शान्त र भद्र पोथी अगुवा’ एकोको चर्चा केन्यामा सन् १९७२ मा जङ्गली हात्तीहरूको वैज्ञानिक अध्ययन सुरु भएपछि भएको हो। हात्तीसम्बन्धी विश्वकै सबैभन्दा लामो उक्त अध्ययनका कारण एको नामक ढोईले समेत चर्चा कमाएको छ।

‘एम्बोसेली एलिफन्ट रिसर्च प्रोजेक्ट’ ले हात्तीहरूको आनीबानी, सञ्चार र सामाजिक सम्बन्ध बुझ्न एको र त्यहाँको जङ्गलमा रहेका अन्य हात्तीहरूलाई पछ्याएको थियो। यस परियोजना स्थापना गर्ने डा सिन्थिया मोसले बीबीसी वर्ल्ड सर्भिसको ‘विट्नेस हिस्ट्री’ कार्यक्रममा एको र उसको समूहका हात्तीहरूलाई पछ्याउने क्रममा देखेका उतारचढावहरूबारे बताएकी छिन्।

इस्टपोल उसु क्वान च्याम्पियन

पाँचौं उपत्यका व्यापी खुला जुनियर उसु प्रतियोगितामा इस्टपोल उसु क्वानले १२ स्वर्ण, ६ रजत र ६ कांस्य पदकसहित च्याम्पियनको उपाधि जितेको छ। प्रतियोगितामा अलकेमिस्ट उसु क्वानले ६ स्वर्ण, १ रजत र ५ कांस्य पदकसहित दोस्रो स्थानमा स्थान बनायो भने मनमैजु उसु क्वानले ५ स्वर्ण, ९ रजत र ८ कांस्य पदकसहित तेस्रो स्थान हासिल गर्यो। १८ जेठ, काठमाडौंमा जोरपाटी उसु क्वानको आयोजना गोकर्णेश्वर स्पोर्ट्स सिटी हलमा भएको प्रतियोगितामा यो सफलता प्राप्त भएको हो।

ईस्टपोल उसु क्वानका प्रशिक्षक विजय सिन्जालीले भने, “लगातारको मेहनत, परिश्रम र खेलाडीहरूको समर्पणले यो सफलता प्राप्त भएको हो। हाम्रो सबैभन्दा बलियो पक्ष भनेको खेलाडीहरूको अनुशासन हो।” उनले सम्पूर्ण खेलाडी, अभिभावक र आयोजक समितिलाई धन्यवाद दिए। प्रतियोगितामा व्यक्तिगत उत्कृष्टतर्फ पुरुष थाओलु विधामा अलकेमिस्ट उसु क्वानका पेमा ग्याल्बो लामा र महिला थाओलु विधामा जोरपाटी उसु क्वानकी युमी अवाल उत्कृष्ट खेलाडी घोषित भए।

जोरपाटी उसु क्वानका अध्यक्ष नारायण श्रेष्ठले यस्ता प्रतियोगिताले नयाँ खेलाडी उत्पादन र उसु खेलको विकासमा महत्वपूर्ण योगदान पुर्याउने विश्वास व्यक्त गरे।

परामर्शमा सभामुख – Online Khabar

सभामुखले अमर्यादित व्यवहार गर्ने सांसदहरू माथि छानबिन प्रक्रिया शुरु गरे

सभामुख डोलप्रसाद अर्यालले संसद्मा अमर्यादित व्यवहार गर्ने सांसदहरूमाथि छानबिन गर्ने विषयमा सचिवालयका कर्मचारीहरूसँग परामर्श सुरु गरेका छन्। आइतबारको प्रतिनिधिसभा बैठकमा विपक्षी दलहरूको विरोध र घम्साघम्सीका क्रममा केही सांसद र मर्यादापालकहरूलाई सामान्य चोट लागेको छ। नयाँ नियमावलीअनुसार संसद्मा अभद्र व्यवहार गर्ने सांसदलाई सभामुखले चेतावनी दिन, निष्कासन गर्न वा अधिकतम १५ दिनसम्म निलम्बन गर्न सक्ने व्यवस्था छ।

१८ जेठ, काठमाडौं। सभामुख डोलप्रसाद अर्याल संसद्मा अमर्यादित व्यवहार गर्ने सांसदहरूमाथि छानबिन गर्ने विषयमा परामर्शमा छन्। उनले संसद् सचिवालयका कर्मचारीहरूसँग परामर्श गरेका छन्। आइतबार प्रतिनिधिसभामा विपक्षी दलका सांसदहरूले वेल घेराउ गरेका थिए। त्यस क्रममा नाराबाजी भएको थियो। सांसदहरूबीच घम्साघम्सी भयो। प्रतिनिधिसभाको बैठक प्रतिनिधिसभा नियमावली पारित गर्ने प्रक्रियामा थियो। विपक्षी दलले नियमावलीमाथि परेका संशोधनबारे छलफल गर्न संसदीय समितिमा पठाउनुपर्ने माग राखेका थिए।

तर, सदनमा दफावार छलफल भइसकेपछि सभामुखले संशोधनलाई विरोधका बीच पास र फेलको प्रक्रियामा अगाडि बढाए। त्यस क्रममा धकेलाधकेल हुँदा केही मर्यादापालक हराएका, केहीलाई सामान्य चोट लागेको संसद् सचिवालय स्रोतले जनाएको छ। केही सांसदहरूलाई समेत चोट लागेको जनाइएको छ। केही सांसदले कुर्सी उठाएका थिए। यी घटनामा संलग्न सांसदहरूको व्यवहारमा छानबिन गर्ने विषयमा सभामुखले आन्तरिक रूपमा परामर्श गरेका छन्।

सभामुखको ध्यानाकर्षण गराउन उठ्नुपर्ने, सभामुखले नाम बोलाएपछि मात्र बोल्नुपर्ने, सभामुखको पद अनुकूल आचरण नगरेको प्रस्ताव बाहेक सभामुखको आलोचना गर्न नपाइने नियम छ। सभामा अशिष्ट, अश्लील, अपमानजनक, आपत्तिजनक शब्द वा सार्वजनिक शिष्टाचार वा नैतिकताको विरोधमा बोल्नुपर्ने छैन। कुनै व्यक्ति, जाति, धर्म, भाषा वा लिङ्गलाई होच्याउन पनि पाइदैन र असंसदीय शब्दहरू प्रयोग गर्न नहुने व्यवस्था छ।

यसरी अमर्यादित व्यवहार भएमा सभामुखले चेतावनी दिन सक्ने प्रावधान नियमावलीको नियम ३० मा छ। नियम अनुसार बैठकमा अभद्र व्यवहार गर्ने सदस्यलाई सभामुखले आफ्ना व्यवहारलाई नियन्त्रण गर्न चेतावनी दिनेछन् र त्यसपछि उक्त सदस्यले तुरुन्तै आफ्नो व्यवहार सुधार्नुपर्छ। सभामुखको आदेश विपरीत व्यवहार गर्ने सदस्यलाई बैठक कक्षबाट बाहिर जान आदेश दिन सकिन्छ।

त्यस्तो आदेश पालना नगर्ने सदस्यलाई सभामुखले मर्यादापालकको सहायताले बाहिर निकाल्न सक्छन्। बैठकबाट निष्कासित सदस्यले तीन दिनसम्म सभा वा समितिको बैठकमा भाग लिन सक्दैनन्। सचिवले त्यसको सूचना सम्बन्धित समिति र संसदीय दललाई दिने छन्। थप कारबाहीका लागि नियमावलीको नियम ३२ मा निलम्बनसम्बन्धी प्रावधान छ।

जसअनुसार सभामुखले बारम्बार बाधा पुर्‍याउने, अभद्र व्यवहार गर्ने वा नियम उल्लङ्घन गर्ने सदस्यलाई निलम्बित गर्न सक्नेछन्। निलम्बन प्रस्ताव सभामुखले तुरुन्त बैठकमा प्रस्तुत गर्नेछन् र त्यस्तो प्रस्तावमा संशोधन वा स्थगन प्रस्ताव ल्याइँदैन। यसरी निलम्बित सदस्य अधिकतम १५ दिनसम्म सभा र समितिको बैठकमा सहभागी हुन सक्दैनन्। अतीतका उदाहरणहरू संघीय संसद् सचिवालयका पूर्वसचिव सोमबहादुर थापाका अनुसार नेपालमा सांसदहरूले अमर्यादित व्यवहार गरेका धेरै उदाहरणहरू रहेका छन् तर कारबाही कम देखिएका छन्।

उनले भने, ‘बहुदल आवश्यक भएकाले भीमबहादुर श्रेष्ठ, जागृत भेटवाल, द्रोणाचार्य र अन्य एक जना गरी चार जना राष्ट्रिय पञ्चायतमै निलम्बित भएका थिए।’ बहुदल आएपछि पनि यस्तो व्यवहार भएका छन्। २ भदौ २०५३ मा तत्कालीन सभामुख रामचन्द्र पौडेलले नेपाल सद्भावना पार्टीका सांसद हृदयेश त्रिपाठीलाई स्थानबाट बोल्न अनुमति दिएका थिए। तर त्रिपाठीले मानेनन्, रोस्ट्रममै गएर उभिए। सभामुखले उनलाई चेतावनी दिएपछि समेत त्रिपाठीले नमान्दा मर्यादापालकको सहयोगले बाहिर निकालियो र एक दिन निलम्बन गरियो।

अघिल्लो प्रतिनिधिसभामा सांसद अमरेशकुमार सिंहले आकस्मिक बोल्न नपाएको भन्दै कपडा खोलेका थिए। २५ वैशाख २०८० को बैठकमा सिंहले सर्ट र गञ्जी खोलेपछि अन्य सांसदले विरोध जनाए। तत्कालीन सभामुख देवराज घिमिरेले नियमावलीको नियम २१ खण्ड ‘घ’ सम्झाए र व्यवहार सच्याउन चेतावनी दिए। सिंहले कपडा लगाएर बाहिरिए। त्यसपछि थप कारबाही भएन। अर्काे उदाहरणमा दोस्रो संविधानसभामा जबरजस्ती संसद् चलाउन खोजेको भन्दै तत्कालीन नेकपा माओवादी सांसदहरूले तोडफोड गरेका थिए। ३ मंसिर २०६७ को व्यवस्थापिका संसद्को बैठकमा तत्कालीन सभामुख सुवास नेम्वाङले अर्थमन्त्री सुरेन्द्र पाण्डेलाई बजेट वक्तव्य प्रस्तुत गर्न समय दिएका थिए। माओवादी सांसदहरूले बजेट ल्याउने बेला पाण्डेलाई घेरेर ब्रिफकेस नियन्त्रणमा लिएर तोडफोड गरे।

त्यस दिन संसद् राति १ बजे सुरु भयो र बजेट विवादका कारण धेरै ढिलाइ भयो। यस घटनामा करिब सात लाख रुपैयाँको क्षति भएको थियो र छानबिनका लागि समिति गठन गरियो तर प्रतिवेदन नआएपछि कारबाही भएन। पहिलो संविधानसभामा सभासद विश्वेन्द्र पासवानले कुर्सी झ्यालबाट फ्याँकेका थिए र आफूमाथि लछारपछार भएको भन्दै बैठक बाहिर अनसन बसेका थिए। यदि कारबाही पनि भएन। तर केही कारबाहीका उदाहरण पनि छन्, जस्तै ५ असार २०६८ मा तत्कालीन स्थानीय विकास मन्त्री उर्मिला अर्याललाई बोल्न नदिएको भनेर चार सांसदलाई तत्कालीन सभामुखले मार्शल प्रयोग गरी ७ दिन निलम्बन गरे।

कारबाही बदर भएका केसहरू पहिलो संविधानसभामा सभासद सन्जय साहले बोल्न नपाएपछि माइक तोडेका थिए र त्यसपछि १० दिन निलम्बन भए तर सर्वोच्च अदालतले जरिवाना असंवैधानिक ठहर गरेपछि जरिवाना फिर्ता भयो। २०५० सालको राष्ट्रिय सभाको बैठकमा नेकपा एमालेका सांसद गोल्छे सार्कीले तत्कालीन मन्त्री रामचन्द्र पौडेललाई थप्पड हानेपछि सात दिन निलम्बन भए। सार्कीले प्रतिक्रिया दिँदै थप्पड उत्तेजनामा हानेको बताएका थिए।

प्रधानमन्त्रीको विवादास्पद अभिव्यक्तिप्रति धारणा बनाउन विपक्षी दलहरूको बैठक बस्दै

१८ जेठ, काठमाडौं । प्रधानमन्त्री बालेन्द्र शाहले सीमा विवादसँग सम्बन्धित गरेका विवादास्पद अभिव्यक्तिहरूको विषयमा धारणा बनाउन विपक्षी दलहरूको बैठक बस्न लागेको छ। नेपाली कांग्रेस संसदीय दलको कार्यालय सिंहदरबारमा मध्यान्ह १२ बजे बैठक निर्धारित गरिएको छ। विपक्षमा रहेका दलहरूको सर्वदलीय बैठक बस्ने जानकारी कांग्रेसका सचेतक निश्कल राईले दिएका छन्। उनले भने, ‘प्रधानमन्त्रीको अभिव्यक्ति र समसामयिक विषयमा छलफल गर्ने उद्देश्यले सर्वदलीय बैठक बस्न लागेको हो।’

आइतबार प्रतिनिधिसभाको बैठकमा बोल्दै प्रधानमन्त्री शाहले नेपाल–भारत सीमा विवाद कूटनीतिक छलफलबाट समाधान गर्ने विचार राखेका थिए। उनले भनेका थिए, ‘तपाईंहरूलाई पनि अचम्म लाग्ला, मैले पनि प्रधानमन्त्री भएपछि मात्रै थाहा पाएँ– भारतले नेपालको जग्गा मात्र नभएर नेपालले पनि भारतको जग्गा धेरै ठाउँमा मिचेको रहेछ।’ यस्ता अभिव्यक्तिहरूसँगै उनले दुई देशले अध्ययन गरी छलफलबाट समस्या समाधान गर्ने साथीको रूपमा अघि बढ्ने सोच व्यक्त गरेका थिए। प्रधानमन्त्रीको उक्त अभिव्यक्तिप्रति विरोध जनाउँदै विपक्षी दलहरूले संसदीय अभिलेखबाटै सो अभिव्यक्तिलाई हटाउन माग गरेका छन्।

अभिभावक संघले निजी विद्यालय शुल्कमा तीन प्रतिशत कर पुनर्विचारको माग गर्यो

अभिभावक संघ नेपालले निजी विद्यालयको शुल्कमा तीन प्रतिशत कर लगाउने सरकारी निर्णय पुनर्विचार गर्न आग्रह गरेको छ। सरकारले आर्थिक वर्ष २०८३/८४ को बजेटमार्फत निजी विद्यालयका विद्यार्थीको शुल्कमा तीन प्रतिशत कर लगाउने घोषणा गरेको थियो। थप करको भारले निजी विद्यालयमा अध्ययन गर्ने विद्यार्थीका अभिभावकहरू थप आर्थिक दबाबमा पर्ने संघले जनाएको छ। १८ जेठ, काठमाडौं।

अभिभावक संघ नेपालले निजी विद्यालयमा विद्यार्थीहरूको शुल्कमा लगाइने तीन प्रतिशत करको निर्णय पुनर्विचार गर्न जोडदार माग गरेको छ। सरकारले आर्थिक वर्ष २०८३/८४ को बजेट मार्फत तीन प्रतिशत कर लगाउने घोषणा गरेको थियो। संघले जारी गरेको विज्ञप्तिमा उल्लेख छ, ‘विद्यार्थीको शुल्कमा तीन प्रतिशत कर लगाउने निर्णयले हाम्रो गम्भीर ध्यानाकर्षण प्राप्त गरेको छ। शिक्षा राज्यको दायित्व हो, तर सामुदायिक विद्यालयप्रति विश्वास नलागेर आफ्ना सन्तानको गुणस्तरीय शिक्षाका लागि बढी शुल्क तिरेर निजी विद्यालय पठाउने लाखौं अभिभावकहरूलाई अतिरिक्त तीन प्रतिशत करले थप आर्थिक भार पर्ने स्पष्ट छ।’

निजी विद्यालयको अत्यधिक शुल्क र त्यसमा थप गरिएको करको बोझले अभिभावकहरू थप दबाबमा पर्ने भएकाले अभिभावक संघ नेपालले उक्त निर्णय पुनर्विचार गर्न माग गरेको छ।

इन्डोनेसियाको पूर्वी पपुवामा रहस्यमय विस्फोट, पाँच जनाको मृत्यु

इन्डोनेसियाको पूर्वी पपुवा क्षेत्रमा आइतबार भएको शक्तिशाली विस्फोटमा पाँच व्यक्तिको मृत्यु भएको छ भने २० जना घाइते भएका छन्। पपुवा प्रहरीका प्रवक्ता काह्यो सुकार्निटोले “विस्फोटको स्रोत दोस्रो विश्वयुद्धबाट बाँकी रहेको बम वा मोर्टार हुनसक्ने आशङ्का गरिएको छ” भने। विस्फोटले ९ वटा घर ध्वस्त भएका छन् र ३ जना अझै बेपत्ता छन्।

स्थानीय समयअनुसार आइतबार दिउँसो भएको विस्फोटले गाउँभरि ठूलो त्रास फैलाएको थियो। कोम्पास टिभीले देखाएको दृश्यमा विस्फोटसँगै ठूलो गर्जन कुटिएको, अग्निको ठूलो मुस्लो उठेको र त्यसपछि बाक्लो धुवाँ आकाशतर्फ फैलिएको स्पष्ट देखिएको छ। विस्फोट यति शक्तिशाली थियो कि घटनास्थल वरिपरिका नौवटा घर पूर्ण रूपमा भत्किएका छन्। प्रहरीका अनुसार विस्फोट एउटा स्टिल्ट हाउस अर्थात खम्बामाथि बनाइएको घरमुनि भएको थियो।

प्रारम्भिक अनुसन्धानका आधारमा यसको स्रोत दोस्रो विश्वयुद्धताका प्रयोग भएको बम वा मोर्टार हुन सक्ने अनुमान गरिएको छ। काह्यो सुकार्निटोले एएफपीसँग कुरा गर्दै भने, “विस्फोटको स्रोत दोश्रो विश्वयुद्धबाट बाँकी रहेको बम वा मोर्टार हुनसक्ने आशंका गरिएको छ।” घटनापछि खोज र उद्धारकार्य जारी रहँदा अवस्था अझै पूर्ण रूपमा स्पष्ट भइसकेको छैन। तीन जना अझै बेपत्ता रहेका छन्।

काह्योका अनुसार घटनास्थलबाट फेला परेका केही मानव अंगहरूको पहिचान प्रक्रिया पनि अझै पूरा हुन सकेको छैन। उहाँले कम्तीमा १९ जनाले सामान्य चोटपटक पाएको र तिनीहरूको उपचार भइरहेको जानकारी दिनुभयो। इन्डोनेसियामा विस्फोटसँग सम्बन्धित यस्ता घटनाहरू पहिला पनि भएका छन्। गत वर्ष पश्चिम जाभा प्रान्तमा इन्डोनेसियाली सेनाले प्रयोगविहीन हतियारहरू नष्ट गर्ने क्रममा खाडलभित्र विस्फोट गराउँदा १३ जनाको मृत्यु भएको थियो।

मेस्सी, रोनाल्डो र ओचोआ २०२६ विश्वकपमा ६ पटक सहभागी हुने तयारीमा

लियोनेल मेस्सी, क्रिस्टियानो रोनाल्डो र गुइलेर्मो ओचोआ आगामी २०२६ को फिफा विश्वकपमा ६ पटक प्रतिस्पर्धा गर्ने कीर्तिमान बनाउने अवस्थाकत छन्। अर्जेन्टिनाका लियोनेल मेस्सीको खेल तालिका सबैभन्दा अगाडि रहेकोले उनी ६ पटक विश्वकप खेल्ने इतिहासका पहिलो खेलाडी बन्न सक्ने प्रबल सम्भावना छ। पोर्चुगलका क्रिस्टियानो रोनाल्डो ४१ वर्षको उमेरमा छैटौं विश्वकप खेल्न लागेका छन् भने मेक्सिकोका गुइलेर्मो ओचोआ पनि सोही स्तरको कीर्तिमान कायम गर्न तयारीमा छन्। (१८ जेठ, काठमाडौं)।

फिफा विश्वकप २०२६ मा यी तीन विश्वप्रसिद्ध खेलाडी ऐतिहासिक उपलब्धि हासिल गर्न लागेका छन्। अर्जेन्टिनाका लियोनेल मेस्सी, पोर्चुगलका क्रिस्टियानो रोनाल्डो र मेक्सिकोका गुइलेर्मो ओचोआले ६ पटक विश्वकपमा सहभागी हुने पहिलो खेलाडी बन्ने कीर्तिमान नजिक पुगेका छन्। मेस्सी अर्जेन्टिनाको कप्तानको रूपमा २०२२ को विश्वकप जितेपछि अब डिफेन्डिङ च्याम्पियनको रुपमा मैदानमा फर्कनेछन्। उनले अहिलेसम्म विश्वकपमा २६ खेल खेलेर १३ गोल र ८ असिस्ट गरिसकेका छन्।

रोनाल्डो ४१ वर्षको उमेरमा आफ्नो छैटौं विश्वकप खेल्न तयारीमा छन्। उनले अहिलेसम्म २२ विश्वकप खेलमा ८ गोल गरेका छन् र पोर्चुगललाई पहिलोपटक विश्वकप उपाधि दिलाउने लक्ष्य राखेका छन्। त्यस्तै, मेक्सिकोका गोलकिपर ओचोआले पनि छैटौं विश्वकप खेल्ने कीर्तिमान बराबरी गर्ने योजना बनाएका छन्। उनले २०१४ को ब्राजिलविरुद्धको प्रदर्शनबाट विश्वव्यापी चर्चा पाए। यदि यी तीनै खेलाडीले खेलमा भाग लिन्छन् भने, यो फुटबल इतिहासमा पहिलो पटक तीन खेलाडीले ६ पटक विश्वकपमा खेलेको दुर्लभ उपलब्धि हुनेछ। यी तीनमध्ये अर्जेन्टिनाको खेल सबैभन्दा पहिले हुने हुनाले मेस्सी सबैभन्दा पहिला यो कीर्तिमान कायम गर्नेछन्।

विपक्षी दलको अवरोधपछि प्रतिनिधिसभा बैठक १५ मिनेटका लागि स्थगित

विपक्षी दलको अवरोधका कारण प्रतिनिधि सभा बैठक १५ मिनेटका लागि स्थगित

१८ जेठ, काठमाडौं । विपक्षी दलहरूले सांसद् बैठक अवरोध गरेपछि प्रतिनिधि सभा बैठक स्थगित भएको छ। प्रधानमन्त्री बालेन्द्र शाहको अभिव्यक्ति अभिलेखबाट हटाउनुपर्ने र माफी माग्नुपर्ने माग राख्दै विपक्षीहरूले संसद् बैठकमा अवरोध गरेका थिए। विपक्षी दलको अवरोधपछि सभामुख डीपी अर्यालले बैठक १५ मिनेटका लागि स्थगित गर्ने निर्णय गरेका छन्।

खाना जलेबीको उद्भव र इतिहास

मध्ययुगीन व्यापारिक मार्गहरू र सांस्कृतिक आदानप्रदानका कारण १५औँ शताब्दी आसपास यो मिठाई दक्षिण एसिया र नेपालमा प्रवेश गरेको मानिन्छ। मैदा, तेल र चिनीले बनेको यो घुमाउरो मिठाई चाडपर्व, मेलापात र दैनिक नास्तामा सांस्कृतिक प्रतीक बनेको छ। बजारका कुनामा तातो तेलमा घुमाउरो आकारमा सुनौलो रङमा फुलिरहेको जलेबी देख्दा धेरैले बाल्यकाल, चाडपर्व, बिहानको नास्ता वा रमाइला क्षणहरू सम्झिन्छन्। बाहिरबाट कुरकुरे र भित्रबाट चास्नीले भरिएको यो मिठाई केवल स्वादको विषय मात्र नभई इतिहास, व्यापार, संस्कृति र यात्राको कथा पनि हो। नेपालमा यसलाई जेरी नामले पनि चिनिन्छ।

आज दक्षिण एसियाका धेरै ठाउँमा लोकप्रिय जलेबी वास्तवमा कहाँबाट आएको हो? यसको यात्रा कसरी सुरु भयो? यसको इतिहास निकै रोचक छ। धेरै मानिसहरूले जलेबीलाई पूर्ण रूपमा दक्षिण एसियाली मिठाई ठान्छन्, तर इतिहासले यसका जरा मध्यपूर्वतिर देखाउँछ। इतिहासकारहरूको अनुसार, जलेबीको प्रारम्भिक रूप अरब र फारसी क्षेत्रमा पाइने ‘जुलाबीया’, ‘ज़ुलबिया’ वा ‘जलाबिया’ नामका मिठाईहरूसँग जोडिएको मानिन्छ। यी मिठाईहरू करिब १०औँ शताब्दी आसपासदेखि मध्यपूर्वका विभिन्न क्षेत्रमा लोकप्रिय थिए। त्यतिबेला पनि मैदाको घोललाई तेलमा पकाएर गुलियो सिरप वा चास्नीमा डुबाउने प्रचलन थियो।

अरबी र फारसी भाषाका यी शब्दहरू समयसँगै विभिन्न भाषा र भूगोलमा परिवर्तन हुँदै दक्षिण एसियामा ‘जलेबी’ नामले परिचित बनेको मानिन्छ। व्यापार, धर्म, संस्कृति र यात्राका मार्गहरूले यो मिठाईलाई एक भूगोलबाट अर्को भूगोलसम्म पुर्‍यायो। भारत–नेपालसम्म कसरी आइपुग्यो? मध्ययुगीन व्यापारिक मार्ग, सांस्कृतिक आदानप्रदान र फारसी–तुर्क प्रभावसँगै यो मिठाई दक्षिण एसियातिर फैलिएको मानिन्छ। धेरै इतिहासकारहरूका अनुसार मुस्लिम शासक र व्यापारीहरूको आगमनसँगै धेरै परिकार यस उपमहाद्वीपमा आएका थिए, जसमा जलेबी पनि एउटा थियो। भारतीय उपमहाद्वीपका ऐतिहासिक दस्तावेजहरूमा पनि जलेबीको उल्लेख पाइन्छ।

१५औँ शताब्दी आसपासका केही भारतीय ग्रन्थहरूमा जलेबी वा यससँग मिल्दोजुल्दो मिठाईको वर्णन भेटिन्छ। समयसँगै स्थानीय स्वाद, सामग्री र बनाउने शैलीले यसलाई नयाँ रूप दियो। नेपालमा पनि जलेबी लामो समयदेखि लोकप्रिय मिठाईका रूपमा चिनिन्छ। विशेष गरी तराई–मधेस, काठमाडौं उपत्यका र बजार क्षेत्रहरूमा बिहानको नास्ता, चाडपर्व र मेलाहरूमा यसको विशेष स्थान रहँदै आएको छ। दूध, दही, चिया वा तरकारीसँग खान चलनले यसलाई दैनिक जीवनसँग जोडिदिएको छ।

जलेबीको सबैभन्दा चिनिने विशेषता यसको गोल–गोल घुमाउरो आकार हो। यो आकारले जलेबीलाई अन्य मिठाईभन्दा अलग बनाउँछ। घुमाउरो बनोटले चास्नी समात्न मद्दत गर्छ भन्ने मान्यता छ, जसले बाहिर कुरकुरे र भित्र रसिलो अनुभव दिन्छ। परम्परागत रूपमा कपडा, सानो छिद्र भएको भाँडो वा बोतल प्रयोग गरेर तातो तेलमा घुमाउरो आकृति बनाइन्छ। यो पुस्तौं देखि चल्दै आएको सीप हो। घोलको गाढापन, तेलको तापक्रम र चास्नीको सन्तुलन मिलाउनु जलेबी बनाउने कलाको मुख्य अंश मानिन्छ।

धर्म, चाडपर्व र जलेबी — जलेबी केवल मिठाई होइन, धेरै समुदायमा सांस्कृतिक प्रतीक पनि बनेको छ। दक्षिण एसियाका धेरै भागमा दशैं, तिहार, विवाह, पूजा, मेलापात र विभिन्न उत्सवहरूमा जलेबी विशेष रूपमा बनाइन्छ। कतिपय ठाउँमा बिहान तातो जलेबी र दूध खाने चलन छ। कतै समोसा–जलेबी लोकप्रिय छ भने कतै दही–जलेबी। विभिन्न भूगोलहरूले यसलाई आफ्नै शैलीमा अपनाएका छन्, जसले जलेबीलाई साधारण मिठाईभन्दा धेरै ठूलो सांस्कृतिक स्थान दियो।

जलेबीको लोकप्रियताको एउटा ठूलो कारण यसको सरलता हो। थोरै सामग्री – मैदा, तेल र चिनीबाट बनेको भएकाले यो सुलभ पनि भयो र धेरै ठाउँमा फैलियो। सडक किनारदेखि ठूला मिठाई पसलसम्म यसको पहुँच पुग्यो। अर्को कारण भावना हो। धेरै मानिसका लागि जलेबी केवल स्वाद होइन, सम्झना हो। स्कुलबाट फर्किँदा किनिएको, चाडमा खाएको, हजुरआमासँग बाँडिएको वा बिहानको चियासँग जोडिएको मिठासभित्र लुकेको यात्रा हो। आज जलेबीलाई हेर्दा यो केवल घुमाउरो मिठाई जस्तो देखिन्छ, तर यसको भित्र हजारौं किलोमिटर लामो व्यापारिक यात्रा, भाषिक परिवर्तन, सांस्कृतिक घुलमिल र पुस्तौं देखि चल्दै आएको पाककलाको कथा लुकेको छ। अरब र फारसी क्षेत्रका ‘जुलाबीया’ वा ‘ज़ुलबिया’ बाट दक्षिण एसियाको प्रिय ‘जलेबी’ बन्नु केवल नाम परिवर्तन थिएन – यो संस्कृतिहरू मिसिने, स्वाद सर्ने र मानिसहरू जोडिने इतिहास थियो।

नेपाली कांग्रेसले प्रधानमन्त्रीका अभिव्यक्तिमाथि छानबिन समिति गठनको माग गरेको

नेपाली कांग्रेसले प्रधानमन्त्री बालेन शाहको सीमा विवादसम्बन्धी अभिव्यक्तिमाथि छानबिन समिति गठनको माग गरेको छ। सांसद रञ्जित कर्णले नेपालले मिचेको जग्गाको तथ्य २४ घण्टाभित्र सार्वजनिक गर्न वा माफी माग्न प्रधानमन्त्रीलाई आग्रह गर्नुभएको छ। प्रधानमन्त्री शाहले आइतबार प्रतिनिधिसभामा कूटनीतिक छलफलबाट नेपाल–भारत सीमा विवाद समाधान गर्ने बताए। १८ जेठ, काठमाडौं।

सोमबार राष्ट्रिय सभाको बैठक सुरु हुनासाथ आकस्मिक समय लिएर पार्टीको तर्फबाट बोल्दै कांग्रेसका सांसद रञ्जित कर्णले यस्तो माग राखेका हुन्। उनले भने, “आज यो राष्ट्रिय सभाले विशेष निर्णय गर्नुपर्छ। सम्माननीय प्रधानमन्त्रीले व्यक्त गर्नुभएको कुराको कारण के हो? यसबारे छानबिन समिति गठन गर्न म माग गर्दछु।” यसअघि पनि प्रधानमन्त्री बालेनलाई आफ्नो अभिव्यक्तिको तथ्य सार्वजनिक गर्न अल्टिमेटम दिइएको छ।

सांसद कर्णले भनेका छन्, “हिजो प्रधानमन्त्रीले प्रतिनिधिसभाको रोष्टमबाट नेपालले भारतको केही जमिन मिचेको कुरा स्वीकार गर्नुभयो। सम्माननीय प्रधानमन्त्रीलाई अनुरोध गर्दछु– २४ घण्टाभित्र नेपाल सरकारले भारतका कुन ठाउँहरूमा जमिन मिचेको हो भन्ने जानकारी सार्वजनिक गराउन आग्रह गर्न चाहन्छु।” उनले थपे, “यदि तथ्य सार्वजनिक गर्ने हुन सकेन भने उहाँले जनतासँग माफी माग्नुपर्ने हुन्छ।” आइतबार प्रतिनिधिसभा बैठकमा प्रधानमन्त्री बालेनले नेपाल–भारत सीमा विवाद कूटनीतिक छलफलबाट समाधान गर्ने बताउनु भएको थियो। यस क्रममा उहाँले भन्नुभएको थियो, “अचम्म लाग्ला, मैले पनि प्रधानमन्त्री भएपछि थाहा पाएँ– भारतले नेपालको जग्गा मात्र होइन, नेपालले पनि भारतको धेरै ठाउँमा जमिन मिचेको रहेछ।” यस अभिव्यक्तिको विरोध गर्दै कांग्रेसले प्रधानमन्त्रीसँग जवाफ माग्दै छानबिन समिति गठनको प्रस्ताव गरेका छन्। साथै, राष्ट्रिय सभामा प्रधानमन्त्रीले सांसदहरूसँग प्रश्नोत्तर गर्ने व्यवस्था गर्नुपर्ने कांग्रेसको माग छ।

अमेरिकाले चिनियाँ कम्पनीहरूलाई अत्याधुनिक एआई चिप बेच्न प्रतिबन्ध लगाए

अमेरिकी वाणिज्य विभागले आइतबार एक आकस्मिक निर्देशन जारी गरी चीन बाहिर रहेका चिनियाँ कम्पनीका सहायक इकाइहरूलाई एआई चिप्स निर्यात गर्ने ‘दिलासा’ बन्द गरेको छ। अमेरिकाले चिनियाँ कम्पनीहरूलाई अत्याधुनिक सेमिकन्डक्टर प्राप्त गर्नबाट रोक लगाउँदा मलेसिया जस्ता देशहरूमा रहेका चिनियाँ एआई फर्मका सहायक कम्पनीहरूले ती चिप्स किन्ने गरेको आशंकाको आधारमा यस कदम चालिएको हो।

वासिङ्टनमा ‘दिलासा’ सम्बन्धी एउटा अज्ञात प्रतिवेदन सार्वजनिक हुँदा वाणिज्य विभागको ‘ब्युरो अफ इन्डस्ट्री एन्ड सेक्युरिटी’ ले यो नयाँ निर्देशन जारी गरेको हो। रोयटर्सले प्राप्त गरेको उक्त प्रतिवेदनमा अत्याधुनिक चिप्स निर्यातका लागि ‘चोर बाटो खुलेको’ उल्लेख छ। ट्रम्प प्रशासनले उक्त बाटो खुलेको एक वर्षमा कति चिप्स निर्यात भए भन्ने पूर्णरूपमा खुलासा नगरे पनि चिप उद्योगका एक विशेषज्ञले यसको संख्या लाखौँ हुन सक्ने अनुमान गरेका छन्।

नयाँ निर्देशन अनुसार, चीनमा मुख्यालय रहेका र चीन बाहिर संचालन हुने चिनियाँ मातहतका इकाइहरूलाई उन्नत चिप्स बेच्नका लागि अनिवार्य रूपमा निर्यात अनुमति पत्र लिनुपर्ने बितरणलाई निर्देशन दिइएको छ। ब्यूरोका प्रवक्ताले सन् २०२३ देखि नै लागू भएको निर्यात अनुमति आवश्यकतामा यस निर्देशनले थप स्पष्टता ल्याएको बताउँदै अमेरिकी प्रविधिको संरक्षणका लागि कडा निर्यात नियन्त्रण जारी राख्ने बताएका छन्। एनभिडियाका एक अधिकारीले वाणिज्यले पहिले नै अनुमति पत्रको दायरा स्पष्ट पारिसकेकोले नयाँ निर्देशनले ठुलो फरक नपर्ने बताएका छन्। अर्काे प्रमुख चिप निर्माता कम्पनी एएमडीले यस विषयमा अहिलेसम्म प्रतिक्रिया दिएका छैनन्।

लक्ष्मण बस्नेत एसियन सभात महासंघको महासचिवमा नियुक्त

नेपालका लक्ष्मण बस्नेतलाई एसियन सभात कन्फेडेरेसनको महासचिवको रुपमा चार वर्षकालागि नियुक्त गरिएको छ। उनी सन् २०२६ देखि २०३० सम्म यस पदमा कार्यरत रहनेछन्। तेक्वान्दोका पूर्व खेलाडी समेत रहेका बस्नेतले सन् २०२३ मा नेपालमा सभात संघको स्थापना गरेका थिए। १८ जेठ, काठमाडौं।

नेपाल सभात एसोसिएसनका संस्थापक अध्यक्ष तथा प्रमुख प्रशिक्षक लक्ष्मण बस्नेतलाई एसियन सभात कन्फेडेरेसनले चार वर्षकालागि महासचिवको जिम्मेवारी दिएको छ। नेपाल सभात संघले बस्नेतको चार वर्षे कार्यकाल सफल रहोस् भनी कामना व्यक्त गरेको छ। एसियन सभात कन्फेडेरेसनका डा. हमिद रेजा हेसारिकीले बस्नेतलाई महासचिव नियुक्ति सूचना पत्रमार्फत पठाएका छन्।

टिप्परको ठक्करबाट बाबु-छोराको मृत्यु    – Online Khabar

टिपरको ठक्करबाट बाबु छोराको मृत्यु

दाङको तुलसीपुरमा सोमबार बिहान टिपरले मोटरसाइकललाई ठक्कर दिएपछि लमहीका ३५ वर्षीय मनोज नेपाली र उनका ५ वर्षीय छोरा मीनराज नेपालीको मृत्यु भएको छ। दुर्घटनामा घाइते भएका मृतकका श्रीमती ३४ वर्षीय अमृता नेपालीलाई शिक्षण अस्पताल कोहलपुरमा उपचार भइरहेको छ। इलाका प्रहरी कार्यालय तुलसीपुरका अनुसार ठक्कर दिने टिपर र चालकलाई नियन्त्रणमा लिएर थप अनुसन्धान भइरहेको छ। १८ जेठ, दाङ।

दाङको तुलसीपुरमा भएको टिपरको ठक्करबाट दुई जनाको मृत्यु भएको छ। मृत्यु हुनेमध्ये लमही नगरपालिका–५ का ३५ वर्षीय मनोज नेपाली र उनका पाँच वर्षीय छोरा मीनराज नेपाली रहेका छन्। सो दुर्घटनामा परेर मृतककी श्रीमती ३४ वर्षीया अमृता नेपाली घाइते भएकी छन्। सोमबार बिहान ६ बजे तुलसीपुरको गुल्म चोकमा रा१ख २१९२ नम्बरको टिपरले विपरीत दिशातर्फ गइरहेको रा४प ३३९० नम्बरको मोटरसाइकललाई ठक्कर दिँदा गम्भीर घाइते भएका दुवैको उपचारका क्रममा शिक्षण अस्पताल कोहलपुरमा मृत्यु भएको प्रहरीले जनाएको छ। प्रहरी नायब उपरीक्षक होमराज पराजुलीका अनुसार घाइते अमृताको सोही अस्पतालमा उपचार भइरहेको छ। ठक्कर दिने टिपर चालकलाई नियन्त्रणमा लिएर अनुसन्धान भइरहेकाे छ।

परिवारबाट बहिष्कार, आश्रममा यौन हिंसा र समाजमा अपमानका कथा

कञ्चनपुरका २७ वर्षीय खगेन्द्र रानाले जन्मजात मस्कुलर डिस्ट्रोफी र समलिङ्गी पहिचानका कारण गम्भीर विभेद भोगेका छन्। रानाले अहिले रेनबो डिसाबिलिटी नेपालमा आवद्ध भएर अपांगता भएका र क्वियर समुदायका व्यक्तिहरूलाई परामर्श दिने काम गरिरहेका छन्। उनी अपांगता र यौनिक अल्पसंख्यकहरूले भोग्ने द्वैध विभेदविरुद्ध संघर्ष गर्दै आत्मनिर्भर बन्न खोजिरहेका छन्।

कञ्चनपुरको लालझाडी गाउँमा जन्मेका खगेन्द्र सानैदेखि जीवनका कठोर यथार्थसँग जुधिरहेका छन्। उनी जन्मजात ‘मस्कुलर डिस्ट्रोफी’ नामक वंशाणुगत रोगबाट पीडित छन्। यस रोगले मांसपेशीहरू क्रमशः कमजोर बनाउँछ, खुट्टाको नसा सुक्छ र हिँडडुल गर्न निकै कठिन बनाउँछ। सामान्य बच्चाले ९–१० महिनामै हिँड्न थाल्छन्, तर खगेन्द्र डेढ वर्षसम्म पनि हिँड्न सकेनन्। परिवारले उनलाई अस्पताल लग्दा वंशाणुगत समस्या पत्ता लाग्यो। यो रोग निको हुँदैन, जीवनभरिको नियमित फिजियोथेरापी र औषधि सेवन आवश्यक छ।

खगेन्द्र पाँच दाजुभाइमध्ये कान्छा हुन्। उनी १५ वर्षका हुँदा बुबा बित्नुभयो। त्यसयता परिवारले उनलाई कहिल्यै पूर्ण सदस्य जस्तो स्वीकारेन। घरका कुनै निर्णयमा उनको विचार लिएन। दाइहरूको विवाहपछि व्यवहार झनै खराब भयो। अपांगता भएको कारण कक्षा ६ पछि स्कुल पठाउन छोडियो। आमाले एक्लैले सम्हाल्न नसकेपछि उनलाई धनगढीको एक धार्मिक आश्रममा पठाइयो। आश्रममा बस्नु, खानु र पढाइ पनि भयो। तर त्यहाँ पनि उनको दैनिक जीवन सहज भएन। अपांगता हुनुका साथै महिलाको जस्तो व्यवहार देखाउँदा धेरैले अपमान र दुर्व्यवहार गर्‍यो।

आश्रममा किशोरावस्थामा एक जना वरिष्ठ व्यक्तिले उनले अरू कसैले नदेख्ने मौका पाउँदा यौन दुर्व्यवहार गरे। त्यतिबेला उनलाई आफ्नो लैंगिक पहिचानको जानकारी थिएन, न कसैसँग कुरा गर्ने साहस। आश्रममा एक्लै कोठा थिएन, सबैले हलमा सुत्थे। त्यो घटनाले उनलाई वर्षौंसम्म पीडित बनायो। शारीरिक, मानसिक र यौन हिंसा पनि सहेर उनले आश्रममै बसेर प्लस टु पूरा गरे। कोरोना महामारीमा दिदीले दिएको सेकेन्ड ह्यान्ड मोबाइलबाट उनको जीवनमा नयाँ मार्ग खुलेको थियो।

फेसबुक चलाउन थालेपछि उनले यौनिक तथा लैङ्गिक अल्पसंख्यक समुदायका साथी भेटे। साथीहरूको सहयोगमा धनगढीमै यस्ता व्यक्तिहरूका लागि काम गर्ने संस्थामा पुगे र आफू को भएको बुझ्न थाले। ‘त्यहाँ सरहरूले दिएको ओरिएन्टेसनपछि थाहा भयो—म गे हुँ,’ उनी भन्छन्, ‘यो मेरो यौन अभिमुखीकरण हो र कुनै गल्ती वा रोग होइन।’ त्यसपछि उनी चितवनको अर्को आश्रममा एक वर्ष बसे, तर त्यहाँ पनि हेपाइ र दुर्व्यवहार भयो।

अन्ततः धनगढी फर्किए। फेसबुकबाट अपांगता अधिकारसँग जोडिए। तीन महिनाको कृषि सीप तालिम लिएका थिए। त्यही क्रममा आदित्य राईसंग भेट भयो। आदित्यले सञ्चालन गर्ने ‘रेनबो डिसाबिलिटी नेपाल’ संस्था अपांगता र यौनिक तथा लैंगिक अल्पसंख्यक क्षेत्रहरूमा काम गर्छ। २०८० तिर ३ हजार रुपैयाँ बोकेर काठमाडौँ आए। सुरुमा संस्थाको अफिसमै सुत्थे।

काठमाडौँ आएपछि एउटा घटनाले अझै भावुक बनाउँछ। फेसबुकमै बनाएको समलिंगी साथी सँग नियमित कुराकानी हुन्थ्यो। भेट्ने सल्लाह भयो। खगेन्द्रले आफ्नो अपांगताको कुरा बताउँदैनथे। भेट्ने दिन साथीले लठ्ठी टेकेर आउँदै गरेको देख्दा हेप्ने शब्द सुनाए, ‘साले अटिजम पो रहेछ!’ त्यो शब्दले मन टुक्रियो। आदित्यको व्यक्तिगत र संस्थागत सहयोगले नियमित फिजियोथेरापी र औषधि सहज भयो।

अहिले ‘रेनबो डिसाबिलिटी नेपाल’ मा प्रि–एजुकेटरका रूपमा काम गर्छन्। अपांगता भएका र क्वियर पहिचान भएका व्यक्तिहरूलाई परामर्श दिन्छन् र एक्लोपन नहोस् भनेर प्रयास गर्छन्। तर यो प्रोजेक्ट २०८२ डिसेम्बरमा सकिँदैछ, त्यसपछि बेरोजगार हुने डर छ। अपांगता परिचयपत्रबाट तीन महिनामा पाउने ६००० रुपैयाँ औषधीमै सकिन्छ। परिवारले अझै उनको अस्तित्व स्वीकार गरेको छैन।

आमा बाहेक दाइ-भाउजू कोही बोल्दैनन्। भाउजूहरूले त ‘छक्काहरूसँग संगत गरेकाले यस्तो भयो’ भन्छन्। खगेन्द्र भन्छन्, ‘सबैभन्दा कठिन समाजको दृष्टिकोण हो—‘तिमी यस्तो छौ, कसरी जीवन बिताउँछौ, कसरी कमाउँछौ?’ म पनि अरू जस्तै व्यक्ति हुँ, माया, सम्मान र अवसर चाहन्छु।’ आज उनी आफूजस्तै अपांगता भएका क्वियर युवाहरूलाई सहयोग गर्दैछन्। उनीहरूको आत्मविश्वास बढाउन, अधिकारको लागि लड्न साथ दिन सक्रिय छन्।

‘जतिसुकै हिंसा, बहिष्कार र हेपाहीन व्यवहार सहनुपरे पनि आत्मसम्मान र संघर्षले मानिसलाई कहिल्यै हार्न दिन्छैन,’ उनी भन्छन्।

रास्वपाले महाधिवेशनका लागि १८ वटा उपसमिति गठन गर्यो

१८ जेष्ठ, काठमाडौं । रास्वपाले आफ्नो पहिलो महाधिवेशनलाई व्यवस्थित रूपमा सम्पन्न गर्न मुख्य आयोजक समिति मातहत १८ वटा उपसमितिहरू गठन गरेको छ। आगामी असार ७, ८ र ९ गते चितवनमा आयोजना गर्न लागिएको यस महाधिवेशनका लागि अध्यक्ष रवि लामिछानेको संयोजकत्वमा मुख्य आयोजक समिति पहिल्यै गठन भइसकेको थियो। सोही मुख्य आयोजक समिति अन्तर्गत यी उपसमितिहरू गठन गरिएको रास्वपाले जनाएको छ।
यी हुन् उपसमितिहरू – १. कार्यक्रम सञ्चालन एवं व्यवस्थापन उपसमिति २. गुनासो व्यवस्थापन उपसमिति ३. प्रतिवेदन तथा प्रस्ताव मस्यौदा उपसमिति ४. आर्थिक व्यवस्थापन उपसमिति ५. महाधिवेशन प्रतिनिधि व्यवस्थापन उपसमिति ६. कानुनी समन्वय उपसमिति ७. प्रचार प्रसार तथा सञ्चार समन्वय उपसमिति ८. सुरक्षा तथा स्वयंसेवक परिचालन उपसमिति ९. सूचना प्रविधि उपसमिति १०. आवास तथा भोजन व्यवस्थापन उपसमिति ११. अतिथि सत्कार उपसमिति १२. हल तथा मञ्च व्यवस्थापन उपसमिति १३. स्वास्थ्य सेवा उपसमिति १४. सांस्कृतिक कार्यक्रम उपसमिति १५. यातायात व्यवस्थापन उपसमिति १६. स्थानीय समन्वय सहकार्य उपसमिति १७. अभिलेखीकरण तथा दस्तावेजीकरण उपसमिति १८. अनुशासन उपसमिति।
रास्वपाको महाधिवेशन मुख्य आयोजक समिति सदस्यहरूमा डा. स्वर्णिम वाग्ले, कविन्द्र बुर्लाकोटी, भूपदेव शाह, विपिन कुमार आचार्य र लिमा अधिकारी रहेका छन्। साथै बसुमाया तामाङ्ग, मनिष झा, विराजभक्त श्रेष्ठ, दीपकराज बोहरा, गणेश पराजुली, सोबिता गौतम, शिशिर खनाल, हरि ढकाल, सरिता ज्ञवाली र सागर ढकाल पनि मुख्य आयोजक समितिका सदस्य हुन्। मुख्य आयोजक समितिमा सबै केन्द्रीय समितिका सदस्यहरू र प्रदेश सभापतिहरू समेत समावेश गरिएको छ।