Skip to main content

लेखक: space4knews

मल अभावका बाबजुद ९६ प्रतिशत धान रोपाइँ पूरा

कृषि विभागका तथ्यांक अनुसार देशभरि धान रोपाइँ लगभग ९५.५ प्रतिशत पूरा भइसकेको छ। सुदूरपश्चिम प्रदेशमा धान रोपाइँ १०० प्रतिशत सम्पन्न भएको छ भने मधेस प्रदेशमा गत वर्षको तुलनामा उल्लेखनीय प्रगति देखिएको छ। मलको अभावका बाबजुद १३ लाख ८ हजार ३८३ हेक्टर क्षेत्रफलमा रोपाइँ पूरा भएको विभागले जनाएको छ। २४ साउन, काठमाडौं। प्रत्येक वर्ष झैं यस वर्ष पनि किसानहरूले रासायनिक मलको अभाव र विभिन्न समस्याहरू सामना गरेका छन्। सरकारले समयमै मल उपलब्ध गराउन नसक्दा रोपाइँको मुख्य समयमा किसानहरू निराश भएका थिए। तर आवश्यक मल नपाए पनि देशभरि धान रोपाइँ अहिले लगभग अन्तिम चरणमा पुगेको छ। कृषि विभागका अनुसार २२ साउनसम्ममा देशभरि करिब ९६ प्रतिशत रोपाइँ सकिएको छ। गत वर्ष उस्तै अवधिसम्म धान रोपाइँ ९१.३१ प्रतिशत मात्र थियो। यस वर्ष धानखेती हुने क्षेत्रफलमध्ये ९५.५ प्रतिशतमा रोपाइँ सम्पन्न भइसकेको छ। देशभरि कुल १३ लाख ७० हजार ६२ हेक्टर धान योग्य जमिनमध्ये हालसम्म १३ लाख ८ हजार ३८३ हेक्टरमा रोपाइँ गरिएको छ। प्रदेश अनुसार, सुदूरपश्चिममा १ लाख ५४ हजार १५० हेक्टर अर्थात् १०० प्रतिशत क्षेत्रमा रोपाइँ पूरा भएको छ। त्यस्तै, बागमती प्रदेशमा ९७.८२ प्रतिशत, कर्णाली प्रदेशमा ९६.८२ प्रतिशत, गण्डकी प्रदेशमा ९५.५७ प्रतिशत र लुम्बिनी प्रदेशमा ९४.८३ प्रतिशत रोपाइँ सम्पन्न भएको छ। कोशी प्रदेशमा भने ९३.६९ प्रतिशत क्षेत्रफलमा रोपाइँ भएको छ जुन अन्य प्रदेशहरूको तुलनामा अलि कम हो। मुख्य अन्न भण्डार मानिने मधेस प्रदेशमा यस वर्ष रोपाइँमा स्पष्ट र सकारात्मक सुधार देखिएको छ। सिँचाइ अभाव र मनसुन ढिलाइका कारण गत वर्ष साउन २५ गतेसम्म मधेसमा मात्र ७६.५४ प्रतिशत क्षेत्रफलमा रोपाइँ सकिएको थियो। तर अहिले यस वर्ष उक्त प्रदेशमा ९४.६५ प्रतिशत क्षेत्रफल, अर्थात् ३ लाख ६४ हजार २९१ हेक्टरमा रोपाइँ भइसकेको छ।

नाट्टाको नयाँ नेतृत्वका लागि त्रिपक्षीय प्रतिस्पर्धा

नेपाल एसोसिएसन अफ टुर एन्ड ट्राभल एजेन्ट्स (नाट्टा) को ५९ औं वार्षिक साधारणसभा र नयाँ कार्यसमिति निर्वाचन आगामी शुक्रबार हुने भएको छ। नाट्टाको नेतृत्वका लागि जिस्वाँ तुलाधर श्रेष्ठ, युबिका भण्डारी र भरतजंग पाण्डेको नेतृत्‍वमा छुट्टाछुट्टै प्यानलहरू चुनावी प्रतिस्पर्धामा रहेका छन्। तीनै प्यानलले पर्यटन व्यवसायलाई अर्थतन्त्रको मुख्य आधार बनाउने विषयलाई आफ्नो प्राथमिकतामा राख्दै प्रतिबद्धतापत्र सार्वजनिक गरेका छन्। २४ साउन, काठमाडौं।

सन १९६६ मा स्थापना भएको टुर तथा ट्राभल व्यवसायीहरूको छाता संगठन नेपाल एसोसिएसन अफ टुर एन्ड ट्राभल एजेन्ट्स (नाट्टा) को नयाँ नेतृत्वका लागि त्रिपक्षीय प्रतिस्पर्धा हुने भएको छ। आगामी शुक्रवार नाट्टाको ५९ औं वार्षिक साधारणसभा र २५ औं कार्यसमिति निर्वाचन हुने तय गरिएको छ। नाट्टाको आगामी नेतृत्वका लागि जिस्वाँ तुलाधर श्रेष्ठ, युबिका भण्डारी र भरतजंग पाण्डेको नेतृत्वमा छुट्टाछुट्टै प्यानल चुनावी मैदानमा छन्। यसपटक प्रतिस्पर्धीहरूले पर्यटन व्यवसायलाई नेपालको अर्थतन्त्रको मुख्य आधार बनाउने विषयलाई आफ्नो एजेन्डामा सर्वोच्च प्राथमिकता दिएका छन्। हाल नाट्टाको अध्यक्ष Kumar Mani Thapaliya रहेका छन्। यो निर्वाचन सन् २०२६ देखि २०२८ कार्यकालकालागि नयाँ कार्यसमिति चयनसमेत हुनेछ।

नाट्टाको आगामी नेतृत्वका लागि वरिष्ठ उपाध्यक्ष जिस्वाँ तुलाधर श्रेष्ठको नेतृत्वमा प्यानल घोषणा गरिएको छ। ‘सबल नेतृत्व, सुरक्षित व्यवसाय र समृद्ध पर्यटन’ भन्ने नारासाथ यो समूह चुनावी प्रतिस्पर्धामा छ। शनिबार यस समूहले १२ बुँदे निर्वाचन प्रतिबद्धतापत्र सार्वजनिक गरेको छ। यो समूहले नाट्टालाई सबल, समावेशी, पारदर्शी, प्रविधिमैत्री र व्यवसायमुखी संस्था बनाउने प्रतिबद्धता व्यक्त गरेको छ। नयाँ पुस्ताका पर्यटन उद्यमीलाई प्रोत्साहन गर्ने विषय पनि यस समूहको प्राथमिकतामा छ।

नाट्टाको वर्तमान कार्यसमितिमा महासचिवको जिम्मेवारीमा रहेकी युबिका भण्डारी आगामी नेतृत्वका लागि प्रतिस्पर्धा गरिरहेका छन्। शशिज होलिडेज इन्टरनेसनल ट्राभल एन्ड टुर्स प्रालिका प्रबन्ध निर्देशक युबिकाको प्यानल ‘पर्यटन उठे, नेपाल उठ्छ’ नारासहित चुनावी मैदानमा छ। भण्डारीसँग दुई दशकभन्दा बढी पर्यटन अनुभव छ। उनले नाट्टा कार्यसमितीमा पटक–पटक काम गरिसकेकी छन्। यस समूहले उपत्यका बाहिरका व्यवसायीलाई पनि समान प्राथमिकता दिने प्रतिबद्धता जनाएको छ।

भरतजंग पाण्डे नेतृत्वको प्यानलले चुनावी प्रतिस्पर्धा गरिरहेको छ। पाण्डे एभरेस्ट मिराकल ट्राभल एन्ड टुर्सका प्रबन्ध निर्देशक हुन्। उनले ‘नाट्टा रूपान्तरण’ भन्ने नारा लिएको प्यानलमा ‘सशक्त नाट्टा, समृद्ध पर्यटन सदस्यसँगै सदस्यका लागि’ भन्ने मूलमन्त्र छ। यस प्यानलले सुशासन, पारदर्शिता र सदस्य सहभागितामा जोड दिएको छ।

हरेक वर्ष विदेश भ्रमण गर्ने नेपालीको संख्या करिब २ लाख

अध्यागमन विभागका तथ्यांकअनुसार पछिल्लो पाँच वर्षमा प्रत्येक वर्ष करिब दुई लाख नेपाली पर्यटन र तीर्थयात्राको उद्देश्यले विदेश जान्छन्। विभागका अनुसार, पछिल्ला पाँच वर्षमा सात लाखभन्दा बढी नेपाली विभिन्न प्रयोजनका लागि विदेशिएका छन्, जसमा ५२ प्रतिशतले वैदेशिक रोजगारी रोजेको देखिन्छ। शिक्षाका लागि विदेशिने नेपालीको संख्या सन् २०२१ मा २६ हजार थियो, जुन सन् २०२५ सम्ममा पाँच गुणाले बढेर एक लाख ३३ हजार पुगेको छ।

अध्यागमन विभागका तथ्यांक अनुसार, सन् २०२१ देखि २०२५ सम्म वार्षिक औसत १ लाख ९९ हजार ९ सय ७६ नेपाली पर्यटन र तीर्थयात्राका लागि विदेशिएका छन्। यस तथ्यांकमा अध्ययन, परिवार भेटघाट, अस्थायी र स्थायी बसोबासका लागि विदेशिने नेपालीहरू समावेश छैनन्। २०२५ मा मात्र पर्यटन र तीर्थयात्राका लागि २ लाख ३३ हजार १ सय ८ नेपाली विदेशिएका छन्।

पछिल्लो समयमा नेपाली आप्रवासन दर निरन्तर बढ्दै आएको छ। विगत ५ वर्षमा कुल ७१ लाख २६ हजार ४ सय ५९ नेपाली विभिन्न प्रयोजनका लागि विदेशिएका छन्, जसमा ५२ प्रतिशत वैदेशिक रोजगारीमा पुगेका छन्। विभागले भनेको छ, ‘यो तथ्यांकले नेपालको अर्थतन्त्रमा वैदेशिक रोजगारीमा आधारित संरचनात्मक निर्भरता देखाउँछ।’

अध्यागमन विभागका पछिल्ला तथ्यांकले देखाउँछन् कि सबैभन्दा बढी नेपाली यूएई जान रुचाउँछन्। विगत ५ वर्षमा विदेशी प्रस्थान गर्नेहरूमा यूएई जानेहरूको संख्या सबैभन्दा धेरै छ। यूएईमा वार्षिक औसत २ लाख ७१ हजार ८ सय ९३ जना नेपाली पुग्छन्।

नेपालले तेक्वान्दोमा ४ स्वर्णसहित १५ पदक प्राप्त गर्यो

चीनको नानजिङमा सम्पन्न तेक्वान्दो ग्रान्डस्लाम युथ लिग फाइनल्समा नेपाली खेलाडीहरूले ४ स्वर्ण, ५ रजत र ६ कांस्य गरी कुल १५ पदक जितेका छन्। काठमाडौं जिल्ला तेक्वान्दो संघका अध्यक्ष विक्रम खड्गीका अनुसार, उनिका पौडेल, आदिश विष्ट, प्रिशा ज्ञवाली र अफेस खत्रीले स्वर्ण पदक जितेका हुन्।

टोली प्रशिक्षक पुजन खड्काको नेतृत्वमा सहभागी नेपाली खेलाडीहरूले विभिन्न स्पर्धामा उत्कृष्ट प्रदर्शन गर्दै पदकहरू हासिल गरेका छन्। रजत पदक जित्नेमा लोचनी भट्टराई, सिबेन सुब्बा, साश्वत निरौला, अभिषेक दल्लाकोटी र आवश्यक विष्ट रहेका छन्।

कांस्य पदक जित्ने खेलाडीहरूमा सर्वम महतरा, सव्यम महतरा, प्रिशा ज्ञवाली, आराध्य खरेल, गौतम श्रेष्ठ र अनिश अधिकारी रहेका छन्।

ग्यास अभावले उपभोक्ताको पीडा, मन्त्रीको प्रयास निष्फल

देशभर खाना पकाउने एलपी ग्यासको चरम अभाव भएपछि उपभोक्ताहरू कष्टमा छन्। उपत्यकामा कालोबजारी रोक्न प्रहरी परिचालन गरिएको छ, तर ग्यास वितरण प्रणालीमा सरकारी संयन्त्र पूर्णरूपमा असफल छ। उद्योगमन्त्री गौरीकुमारी यादवको बजार अनुगमन र फोन सेवा अधिकारकर्मीहरूले सस्तो लोकप्रियताका लागि गरिएको स्टन्ट मात्र भएको बताएका छन्। २४ साउन, काठमाडौं। साउनको करिब अन्त्यतिर देशभर उपभोक्ताहरू खाना पकाउन एलपी ग्यासको अभावमा त्रसित छन्। सहरका ठूला चोकहरूमा सिलिन्डरको लामो लाइन अझै पनि जारी छ। उपभोक्ताहरूले ग्यास नपाएर भान्सामा खाना बनाउन पाएका छैनन्। कतिपय विक्रेताहरूले एउटै सिलिन्डरको मूल्य ७ देखि ८ हजार रुपैयाँसम्म उचालेर उपभोक्तालाई थप पीडा दिएका छन्।

यो समस्याको वास्तविकता बुझ्न काठमाडौं जिल्लामा प्रहरी परिचालन गरी ग्यास वितरण गराउन थालिएको देख्दा ग्यास वितरण प्रणालीमा भएको विफलता स्पष्ट हुन्छ। कालोबजारी रोक्न प्रहरीले उपत्यकामा सादा पोसाकमा टोली परिचालन गरेको छ। शनिबार मात्रै प्रहरीले काठमाडौंका ५५ ठाउँबाट करिब ८ हजार सिलिन्डर वितरण गरेको तथ्यांक सार्वजनिक भएको छ। तर ग्यास वितरण गर्ने काम प्रहरीको होइन। डिलरहरूले सहज ग्यास आपूर्ति गर्न नसकेको र कालोबजारी बढेपछि प्रहरीलाई अगाडि ल्याउनुपर्ने अवस्था आएको हो।

यो देखाउँछ कि सरकारको वाणिज्य तथा आपूर्ति संयन्त्र पूर्णरूपमा कमजोर छ।

उपभोक्तालाई मन्त्रीको फोन: स्टन्ट कि सुधार?

यसै अभावको बीचमा शनिबार उद्योग मन्त्रालयमा एउटा अनौठो दृश्य देखियो। केही युट्युब च्यानलले भिडियो शूट गरिरहेका थिए। उद्योग, वाणिज्य तथा आपूर्तिमन्त्री गौरीकुमारी यादव मन्त्रालयले सार्वजनिक गरेको टोल-फ्री नम्बरमा आएको फोन आफैं उठाइरहेकी थिइन्। गुनासो गर्ने एक उपभोक्तालाई उनले ‘भोलिसम्म ग्यास पाइनेछ’ आश्वासन दिइन्। अर्का उपभोक्तालाई भने ‘साल्ट ट्रेडिङमा ग्यास उपलब्ध छ, त्यहाँ गएर लिनहोस्, ग्यास पर्याप्त छ, जरूरत अनुसार लैजान सक्नुहुन्छ’ भन्दै सल्लाह दिइन्।

मन्त्री यादव दिउँसो टेकुस्थित नेपाल आयल निगम पुरानो भवन, कालीमाटीस्थित साल्ट ट्रेडिङ कार्यालय र बालाजुस्थित नेपाल ग्यास उद्योगमा पुगेर अनुगमनको औपचारिकता समेत पुरा गरिन्। सामान्यतया हेर्दा मन्त्रीको यो सक्रियता उपभोक्ताप्रति उत्तरदायी देखिन सक्छ, सामाजिक सञ्जालमा पनि यस्ता दृश्यले ‘वाहवाही’ पाउँछन्। तर प्रश्न छ— के मन्त्रीको काम केही उपभोक्ताको फोन मात्र उठाउनु हो? समस्या त देशव्यापी छ। मन्त्रीको जिम्मेवारी उपभोक्तालाई ग्यास पाउन साल्ट ट्रेडिङ वा ग्यास उद्योगसम्म धाउनु मात्र हो? उपभोक्ताले सिलिन्डर बोकेर टेकु, साल्ट ट्रेडिङ वा बालाजुसम्म जानु नै सिस्टमको असफलता हो।

सुशासनको कुरा गर्ने सरकारले यस्तो अवस्था सिर्जना गर्नु उपहास हो जसले सिलिन्डर बोकेर उद्योग, चोक गल्लीमा जानुपर्ने बाध्यता सिर्जना गरेको छ। यो समस्याको समाधान केवल काठमाडौं उपत्यकामा सीमित नभई देशव्यापी हुनुपर्छ, जसकारण उपभोक्ताले खाली सिलिन्डर लिएर सडकमा प्रदर्शन गर्नुपरेको छ।

उद्योगमन्त्री यादवको बजार दौडधुपलाई उपभोक्ता अधिकारकर्मी माधव तिमल्सिनाले सस्तो स्टन्टको संज्ञा दिएका छन्। ‘मन्त्रीले एक दुई उपभोक्ताको फोन उठाएर ग्यास लिन निर्देशन दिनु मात्रै स्टन्ट हो, जसले दीर्घकालीन रूपमा आपूर्ति सहज पार्दैन,’ तिमल्सिनाले भने, ‘अनुगमन जिल्ला प्रशासन कार्यालय, वाणिज्य विभाग र आयल निगमका कर्मचारीहरूले गर्ने कार्य हो। मन्त्रीले नीति निर्माण र संकट व्यवस्थापन गर्नुपर्ने हो।’

वर्तमान संकटको मुख्य कारण माग–आपूर्तिमा असन्तुलन र आयल निगमको गैरजिम्मेवारीपना रहेको उनले बताउँछन्। नाकाबन्दी, भूकम्प, कोरोनाकाल जस्ता संकटबाट सिकेर आपतकालिन अवस्थामा ‘बफर स्टक’ राख्ने र ‘अर्ली वार्निङ सिस्टम’ लागू गर्ने काममा सरकार असफल भएको आरोप छ। ‘निगमले डेढ लाखभन्दा बढी सिलिन्डर उपलब्ध देखाउँछ, तर बजारमा दैनिक माग करिब १ लाख छ, तर आपूर्ति २० हजार मात्र छ,’ उनले भने, ‘ग्यास उपभोक्ताको नजिकको डिलरबाट वितरण हुनुपर्ने हो, तर आत्तिएको अवस्था भएकाले उद्योगबाटै वितरण गरिएको छ, जसले उद्योगीलाई ढुवानी भाडा र कमीशनका रूपमा सिलिन्डर प्रति ९० देखि १०० रुपैयाँसम्म मुनाफा पुर्‍याउँछ। यो सम्पूर्ण प्रणाली पूर्णरूपमा गलत छ।’

तथ्यांक अनुसार ग्यास पर्याप्त नेपाल एलपी ग्यास उद्योग संघले एलपी ग्यास अभाव पूर्ण रूपमा हट्न अझै १०–१५ दिन लाग्ने जनाएको छ। सरकार र आयल निगमले भने उपभोक्ताको ‘प्यानिक बाइङ’ र आवश्यकताभन्दा बढी सिलिन्डर थुपार्ने प्रवृत्तिलाई दोष दिँदै आएका छन्। भारतीयबाट आउने ग्यास आयात कोटा वृद्धिको तथ्यांक निगमले पेश गरिरहेको छ। निगम प्रवक्ता मनोज ठाकुरका अनुसार नियमित कोटा ४९ हजार ५ सय टनबाट हाल ५४ हजारदेखि ५५ हजार टनसम्म पुर्‍याइएको छ। ‘पहिले ४६–४७ हजार टन आइरहेको थियो, तर पछिल्ला तीन महिनामा आयात कम भयो, अहिले माग बढेपछि करिब ५५ हजार टनको एलोकेसन पठाउने काम गरिएको छ,’ ठाकुरले बताए।

नेपाल आयल निगमले भारततर्फबाट ग्यास आपूर्तिमा कुनै समस्या नभएको दाबी गरेको छ। निगमको तथ्यांक अनुसार साउन १० देखि २१ सम्म १२ दिनमा १७ लाख ५४ हजार १५४ सिलिन्डर बराबर ग्यास आयात तथा बिक्री भएको छ। दैनिक बजारमा बिक्री हुने सिलिन्डर औसत १ लाख १० हजार छ। सरकारले दैनिक खपतभन्दा बढी ग्यास आइरहेको दाबी गर्दै पनि उपभोक्ताको लाइन कम हुन सकेको छैन। चार महिनादेखि आधा सिलिन्डर मात्रै पठाउने अवस्था छ। यस्तो अवस्थामा नियमितभन्दा बढी आयात व्यवस्था गर्न, वितरण प्रणाली चुस्त बनाउन सरकार र निगम दुवै असफल देखिन्छन्।

निगमका कार्यकारी निर्देशक नागेन्द्र साहले आगामी एक साताभित्र ग्यास वितरण प्रणाली सामान्य हुने दाबी गरेका छन्। भारतको इन्डियन आयल कर्पोरेसनसँग पनि कुराकानी भइसकेको र माग अनुसार ग्यास आइरहेको बताएको छ। ‘इन्डियन आयलले माग अनुसार दिएको छ, जति ल्याउन सक्छौं त्यति नै ल्याइरहेका छौं,’ उनले भने, ‘एक साताभित्र परिस्थितिलाई सामान्य बनाउने प्रयासमा छौं।’

स्टन्ट होइन, प्रणाली चाहिन्छ

मन्त्रीले बुझ्नुपर्ने कुरा के हो भने आफैंले एक दुई जनालाई ग्यास दिलाएपछि लाखौंको समस्या समाधान हुँदैन। उद्योग मन्त्रालय पुगेर अनुगमनको नाटक गर्नुभन्दा जिम्मेवार निकायलाई परिचालन गरी वितरण प्रणालीलाई सुधार गर्नुपर्छ। यसअघि पनि यस्ता अनुगमन गरिए तर कुनै ठोस उपलब्धि भएका छैनन्। ग्यास अभाव समाधानका लागि आपूर्तिमा वृद्धि गर्दै नीति बनाउनु सरकारको प्राथमिकता हुनुपर्छ। यदि ग्यास पर्याप्त छ तर कालोबजारी हुन थालेको छ भने दोषी डिलर वा उद्योगीलाई कडा कारबाही गर्नै पर्छ। उपभोक्ताको समस्या मन्त्रीको फोन उठाउनु वा निर्देशन दिनु मात्रले समाधान हुँदैन, किनकि समस्याको जरो नीतिगत तहमा छ। मन्त्रीले संयन्त्रलाई राम्रोसँग परिचालन गर्नुपर्छ जसले उपभोक्तालाई सहज ग्यास उपलब्ध गराउनेछ। सरकारले वितरण प्रणाली पारदर्शी र सरल बनाउन नजिकको डिलरबाट ग्यास उपलब्ध गराउनुपर्नेछ। विपरीत खण्डमा मन्त्रीको लोकप्रियता भन्दा माथि केहि हुनेछैन। ग्यास अभावमा नागरिकलाई मन्त्रीको ‘स्टन्ट’ होइन, काम गर्ने ‘प्रणाली’ चाहिएको छ।

पब्जी मोबाइलमा होरा ईस्पोर्ट्स सोझै फाइनलमा प्रवेश

फ्रान्सको पेरिसमा जारी पब्जी मोबाइल विश्वकपको ग्रान्ड फिनालेमा नेपालबाट होरा ईस्पोर्ट्स सोझै प्रवेश गरेको छ। समूह ‘बी’ अन्तर्गत प्रतिस्पर्धा गर्ने होरा ईस्पोर्ट्सले ९८ अंकका साथ चौथो स्थानमा रहँदै तालिकामा शीर्ष पाँचमा स्थान बनाएको छ। छैटौंदेखि १३औं स्थानसम्म रहेका टिमहरूले सर्भाइभल स्टेजमा प्रतिस्पर्धा गरेर फाइनल प्रवेश गर्ने छन्। २४ साउन, काठमाडौं।

आइतबार सम्पन्न खेलहरूमध्ये समूह ‘बी’ का १६ टिममध्ये शीर्ष ५ मा परेको होराले फिनालेमा स्थान बनाएको हो। होराले एक चिकेन डिनरसहित कुल ९८ अंक जोड्दै चौथो स्थानमा रहेर फाइनल प्रवेश गरेको छ। समूह ‘बी’ बाट भाइटालिटी मिसनले १४८ अंकका साथ फिनालेमा स्थान बनाएको छ भने आईडीए, एसटुजी र गडलाइक पनि होरासँगै फाइनलमा पुगेका छन्।

पहिलो दिन ५९ अंकसहित तेस्रो स्थानमा रहेको होराले दोस्रो दिन ६ खेलमा ३९ अंक थप्दै टिमको प्रदर्शनलाई मजबुत बनाएको थियो। अन्तिम खेलअघि शीर्ष पाँचमा रहेको होरा अन्तिम खेलमा छैटौं स्थानमा भए पनि शीर्ष पाँचमा रहन सफल भयो। होराले पहिलो दिन दुई खेलमा शानदार प्रदर्शन गर्दै दोस्रो खेलमा चिकेन डिनर जितेको थियो। कुलमा ३७ प्लेसमेन्ट पोइन्ट र ६१ किलसहित ९८ अंक बनाउँदै होराले उत्कृष्ट प्रदर्शन गरेको छ।

समूहमा चौथो स्थान प्राप्त गरेपछि होराले ५७ हजार ५०० अमेरिकी डलर पुरस्कार पक्का गरेको छ। अब ग्रान्ड फिनालेमा जैतको लागि करोडौँ डलर पुरस्कारको खेल हुनेछ। ग्रान्ड फिनालेको विजेताले ५ लाख अमेरिकी डलर पुरस्कार प्राप्त गर्नेछ। समूह ‘ए’ बाट पनि शीर्ष पाँच टोली फाइनलमा पुगेका छन्। पाकिस्तानको फोर थ्राइभ, भारतको ओरानगुटान, मंगोलियाको अउरोरा, भियतनाम/सिंगापुरको टिम फ्ल्यास र मिडल ईस्टको निग्मा ग्यालेक्सी शीर्ष पाँचमा रहेर फाइनलमा स्थान बनाएका छन्।

अब दुवै समूहका छैटौँदेखि १३औं स्थानका १६ टोलीले सर्भाइभल स्टेजमा प्रतिस्पर्धा गर्नेछन्, जहाँबाट शीर्ष ६ टोली फाइनलमा प्रवेश गर्नेछन्। समूह चरणको अन्तिम तीन स्थानमा रहेका ६ टोली बाहिरिने छन्। अगष्ट १४ देखि १६ सम्म हुने ग्रान्ड फिनालेमा कुल १६ टोलीबीच प्रतिस्पर्धा हुनेछ। जसमा १० टोलीले स्थान सुनिश्चित गरिसकेका छन्। बाँकी ६ टोलीको निर्णय अगष्ट ११ र १२ मा हुने सर्भाइभल स्टेज खेलबाट हुनेछ। पब्जी मोबाइल ग्रान्ड फिनालेमा प्रतिस्पर्धा गर्ने १६ टोली सबैले नगद पुरस्कार पाउनेछन्। विजेताले ५ लाख अमेरिकी डलर, उपविजेताले २ लाख ५० हजार डलर र तेस्रो हुने टोलीले १ लाख ५० हजार डलर प्राप्त गर्नेछन्। चौथो स्थानले १ लाख २० हजार, पाँचौले १ लाख, छैटौले ९० हजार, सातौंले ८० हजार र आठौंले ७० हजार डलर पुरस्कार पाउनेछन्। नवौँदेखि १६औं स्थानसम्म टोलीहरूले क्रमशः ६० हजारदेखि २५ हजार डलर पुरस्कार पाउनेछन्।

कमलदहको मनमोहक सौन्दर्यमा पर्यटकहरूको आकर्षण

२३ साउन, रुकुमपूर्व। हरियाली पहाडले घेरिएको शान्त दहमा पानीमाथि फक्रिएका गुलाबी कमल र चिराचुरुंगीको चिरबिरले पर्यटकहरूलाई मोहित तुल्याएको छ। सिस्ने गाउँपालिका–५, रुकुमकोटमा अवस्थित कमलदहमा कमल फुल्ने मौसम सुरु भएसँगै यहाँ आउने पर्यटकहरूको संख्या बढ्न थालेको छ। स्थानीय र बाहिरका मानिसहरूले कमलका फूल हेर्न, तस्वीर खिच्न र प्राकृतिक सौन्दर्यमा रमाउन कमलदहको यात्रा गरिरहेका छन्।

कमलका पातबीच फक्रिएका गुलाबी फूलहरूले दहको सुन्दरता अझ मनमोहक बनाएको छ। दहमा देखिने फूलहरू, पानीमा परेको प्रतिबिम्ब र वरिपरिका हरियालीले कमलदहलाई फोटो खिच्ने र घुम्न आउनेहरूको लागि आकर्षक गन्तव्य बनाएको छ। पछिल्लो समय कमलदहका तस्वीर र भिडियोहरू सामाजिक सञ्जालमा चर्चामा आउन थालेका छन्, जसले यसको परिचय जिल्लाबाहिर फैलाउँदैछ।

कमल फुलेको समयमा यहाँ आउनेहरूको संख्या अझ धेरै हुने गरेको स्थानीयहरूले बताएका छन्। कमलदहको बढ्दो आकर्षणलाई ध्यानमा राखेर यसलाई व्यवस्थित पर्यटकीय गन्तव्यका रूपमा विकास गर्ने सम्भावना देखिएको छ। दहसम्म सहज पहुँच, पैदलमार्ग, विश्रामस्थल, खानेपानी, शौचालय र फोहोर व्यवस्थापन जस्ता आधारभूत पूर्वाधार थप व्यवस्थित गर्न स्थानीय तह सक्रिय भएका छन्।

पर्यटकहरूको सङ्ख्या बढेसँगै दहको प्राकृतिक स्वरूप जोगाउनु चुनौतीपूर्ण रहेको छ। कमलका फूल तथा जलक्षेत्रको संरक्षण गर्दै पर्यटन प्रवर्द्धन गर्न सकिएमा कमलदह स्थानीय आय आर्जन र रोजगारको स्रोत बन्न सक्छ। स्थानीयहरूको विश्वास छ कि प्रकृतिले दिएका यी सुन्दरतालाई संरक्षण र प्रचारसँग जोड्न सकेमा रुकुमपूर्वको कमलदह अझै चर्चित पर्यटकीय गन्तव्यको रूपमा स्थापित हुनेछ।

कर्णाली रंगशालामा अत्याधुनिक पौडी पोखरीको निर्माण सम्पन्न

कर्णाली प्रदेश रंगशाला परिसरमा आगामी दशौँ राष्ट्रिय खेलकुदका लागि लक्षित अत्याधुनिक पौडी पोखरीको निर्माण सम्पन्न भएको छ। कर्णाली प्रदेश खेलकुद विकास परिषद्का सदस्य–सचिव रविन्द्र चन्दले उक्त पोखरीले खेलाडीहरूको प्रशिक्षणलाई प्रभावकारी बनाउने बताए। नयाँ पूर्वाधारले कर्णालीका पौडी खेलाडीलाई नियमित अभ्यास र प्रतियोगिताको तयारीमा मजबुती दिनेछ। २४ साउन, काठमाडौं।

कर्णाली प्रदेशको राजधानी वीरेन्द्रनगरस्थित कर्णाली प्रदेश रंगशालामा अत्याधुनिक पौडी पोखरी निर्माण कार्य सम्पन्न भएको छ। दशौँ राष्ट्रिय खेलकुद प्रतियोगितालाई केन्द्रित गरी निर्माण गरिएको यो पोखरीले कर्णालीका पौडी खेलाडीलाई नियमित प्रशिक्षणको लागि सहज वातावरण प्रदान गर्नेछ। पहिले पौडी खेलका लागि आवश्यक पूर्वाधारको अभावले गर्दा खेलाडीहरूलाई नियमित अभ्यासमा कठिनाइ थियो। नयाँ पोखरीको निर्माण यस क्षेत्रमा ठूलो उपलब्धि मानिएको छ।

कर्णाली प्रदेश खेलकुद विकास परिषद्का सदस्य–सचिव रविन्द्र चन्दले भने, “पौडी पोखरी निर्माणपछि प्रदेशका खेलाडीहरूलाई नियमित अभ्यास गर्न सजिलो हुने छ र दशौँ राष्ट्रिय खेलकुदको तयारी अझ प्रभावकारी हुनेछ।” उनले थपे, “यसले खेलाडीहरूको क्षमता विकासमा समेत सहयोग पुर्‍याउनेछ।”

दशौँ राष्ट्रिय खेलकुदलाई लक्षित गर्दै कर्णालीमा पछिल्लो समय खेलकुद पूर्वाधारको विकास र स्तरोन्नतिमा प्राथमिकता दिइएको छ। नयाँ पौडी पोखरीले मात्र प्रतियोगिताको तयारी गर्ने खेलाडीहरूलाई मात्र नभई प्रदेशमा समग्र पौडी खेलको आधार विस्तार गर्न पनि योगदान पुर्‍याउने अपेक्षा गरिएको छ। नियमित प्रशिक्षणले नयाँ प्रतिभा पहिचान र खेलाडी क्षमताको विकासमा समेत मद्दत गर्ने विश्वास गरिएको छ। पौडी खेलमा सम्भावना हुँदाहुँदै पूर्वाधारको कमीले नियमित अभ्यासमा समस्या भइरहेकाले, अब यो सुविधा उपलब्ध हुँदा खेलाडीहरूलाई बाह्य जिल्लामा निर्भर रहनु नपर्ने भएको छ।

‘सरकारको काम गर्ने तरिका ठीक छैन, नियत भने राम्रो छ’ – डा. तारा जोशी

प्रतिनिधिसभा सदस्य डा. तारा जोशीले कम्युनिस्ट राजनीतिबाट रास्वपामा प्रवेश गरेपछि आफ्नो अनुभव र पार्टीको पहिलो महाधिवेशनबारे कुराकानी गरेका छन्। डा. जोशीले रास्वपाको आधारभूत सिद्धान्त सामाजिक लोकतन्त्र भएको बताउँदै एमाले र रास्वपाको स्कुलिङमा खासै भिन्नता नरहेको उल्लेख गरेका छन्। सरकारको कार्यक्षमतामा देखिएको असन्तुष्टि र पार्टी भित्रका विमतिबारे बोल्दै उनले सरकारको नियत सफा भए पनि व्यवस्थापकीय पाटोमा केही कमजोरी रहेको स्वीकार गरेका छन्।

नेपाली कांग्रेसका पूर्वसभापति शेरबहादुर देउवाले २०४८ सालदेखि २०७९ सम्म लगातार डडेलधुराबाट चुनाव जित्दै आए। गत २१ फागुनको प्रतिनिधिसभा चुनावमा उनले टिकट नै पाएनन्। कांग्रेसले उनको ठाउँमा नेविसंघका पूर्वअध्यक्ष नैनसिंह महरलाई उम्मेदवार बनायो। तर महर पराजित भए। उनलाई रास्वपा उम्मेदवार डा. तारा जोशीले पराजित गरेका थिए। लामो समय नेकपा एमालेको राजनीति गरेका जोशी केही समय तत्कालीन एकीकृत समाजवादीमा संलग्न रहे। २०७९ सालको चुनावमा तत्कालीन सत्ता गठबन्धनले डडेलधुरा प्रदेशसभामा टिकट नदिएपछि विद्रोह गरेर स्वतन्त्र उम्मेदवार बनेका जोशी जित निकाल्न सफल रहे।

जोशी गत चुनावअघि उज्यालो नेपालका संस्थापक कुलमान घिसिङको उज्यालो नेपाल पार्टीसँग नजिकिए। रास्वपा र उज्यालो नेपाल पार्टी एकता भयो तर तत्कालै भंग पनि भयो। जोशी भने रास्वपामै रहे। उज्यालो नेपालको एक पक्ष जोशीकै नेतृत्वमा रास्व्पामा छ। उनै जोशीसँग नयाँ पार्टी र प्रतिनिधिसभा सदस्यको अनुभूति, रास्वपाको प्रथम महाधिवेशन, पार्टीभित्र देखिन थालेका विमतिलगायत विषयमा केन्द्रित रही अनलाइनखबरकर्मी लिलु डुम्रेले कुराकानी गरेका छन्।

जोशीले भने, “सरकारको कार्य क्षमता र शैलीलाई जति अपेक्षा गरेको थिएँ, त्यति त भएको छैन। तर धेरै राम्रा काम पनि गरेको छ। मेरो अपेक्षा यो भन्दा बढी थियो। तर सरकारले गरिरहेका कतिपय विषयमा भने सन्तुष्ट छु। प्रशासनको क्षेत्रमा सरकारले सुधारका कार्यहरू गरेको छ।” उनले थपे, “सरकारको नियत ठिक होला तर काम गर्ने ढंग पुगेन भन्ने टिप्पणीप्रति तपाईं सहमत हुनुहुन्छ? ढंग नपुगेको हुन सक्छ। काम गरौँ भन्ने भावना भने छ।”

नेपालयले २५ वर्षमुनिका ७५ युवा लेखकका कृतिहरू सार्वजनिक गर्‍यो

नेपालयले २५ वर्षमुनिका ७५ युवा लेखकका कथा, कविता र निबन्धहरू समेटिएको कृति शनिबार काठमाडौंमा सार्वजनिक गरेको छ। नारायण वाग्ले, श्रवण मुकारुङ र भूषिता वशिष्ठले युवा लेखकहरूको सृजनशीलता र वैचारिक परिपक्वताप्रति प्रशंसा गर्दै यस दिनलाई ऐतिहासिक भनेका छन्। नेपालयको २०औं वार्षिकोत्सवको अवसरमा आयोजित साहित्य महोत्सवमा पठन संस्कृतिका साथै आख्यान विधाका विभिन्न विषयमा छलफल र अन्तरक्रिया पनि गरिएको थियो। काठमाडौँको कालिकास्थानस्थित नेपालयको आरशाला खचाखच भरिएको थियो। प्रायः साहित्यिक भिडमा देखिने अनुहारभन्दा फरक युवा अनुहारहरूको उपस्थितिले कार्यक्रम सजिएको थियो। अस्ट्रियाको भियना विश्वविद्यालयमा प्राध्यापनरत लेखक अलका आत्रेय चुडालले भनिन्, ‘लेखपढमा युवाहरूको यत्रो उत्साह देख्दा म अचम्ममा परें। उनीहरू किताब किनेर पढिरहेका छन्, साहित्यप्रति उत्साह जागेको छ। आजको दृश्य निकै सुन्दर लाग्यो।’

गत वर्ष नेपालयले २५ वर्षमुनिका लेखकहरूबाट कथा, कविता, निबन्ध (ककनी) आह्वान गरेको थियो। छनोट भएका ७५ लेखकका रचनाहरू शनिबार लोकार्पण गरिएको हो। २५ वर्षमुनिका २५ कथाकार, २५ कवि र २५ निबन्धकारहरूको समागमले नेपालयको आँगनमा नयाँ स्वरहरूको सिर्जनशील लहर ल्याएको छ। यति सानै उमेरमा लेखक बन्न पाउँदा उनीहरू एकअर्कालाई बधाई साटिरहेका थिए। ह्वाइट केनमा आएका छनोट भएका कवि आर्य निरौला धरानका हुन् र काठमाडौंमा मनोविज्ञानमा स्नातक अध्ययनरत छन्। उनले भने, ‘मैले यस्तो प्लेटफर्म पाएँ जुन मेरो लागि असम्भव कुरा थियो।’

कथा विधामा प्रकाशित पुस्तकमा अजय कार्की, अनिता धिताल, अनुष्का लामिछाने, अमित भट्टराई, आर्या अधिकारी, ईशान ढकाल, उमेश कार्की, कविराज क्षत्री, कृतिशा अमात्य, तेजकुमार राई, दीपक गौतम, दीपिका खतिवडा, नवीन धमला, निश्चल भण्डारी, नीरव, परीक्षा शर्मा, प्रनिका श्रेष्ठ, प्रशान्त वाग्ले ‘प्राकृतिक’, मुधुसुदन घिमिरे, रोदिनलाल श्रेष्ठ, शिवराज शाही, समर्पण न्यौपाने, समिन गैरे, सुमन पौडेल र सोमनाथ लुइटेलका कथा संकलित छन्। यी छनोट भएका कथाकार र आख्यानकारसँग नारायण वाग्लेबीच एक घण्टे खुला संवाद भएको थियो। ‘तपाईंहरूको कथा शैली र शिल्प पढ्दा म आश्चर्यचकित भएँ,’ छनोटकर्ताले भने, ‘आज तपाईंहरूको परिपक्व प्रश्न र धारणा सुनेर मलाई जेनजीको आख्यान आन्दोलन आएको अनुभूति भयो।’

यसैगरी कविता विधिमा अनिता तिवारी, अनुपा गैरे, आर्य निरौला, उत्सव आचार्य, उषा लिम्बू, कम्मान रावल, गायत्री नेपाल, गौरव न्यौपाने, जोनसन श्रेष्ठ, डोल्मा लामा, तीर्थराज विश्वकर्मा, दुर्गा खतिवडा, नवीनकुमार नेपाली, नारन न्यौपाने, प्रज्वल लोहनी, प्रदीप योङ्हाङ्, प्रिशा शशी, युक्ता सुनुवार, रसिला धमला, श्रव्य आरिया, समृद्ध हमाल, सुजता बस्याल, सुदर्शनप्रकाश खड्का, सुरङ्गा सेढाई र स्पन्दन झा छनोट भएका छन्। यी कविसँग कवि तथा आख्यानकार श्रवण मुकारुङको अर्को खुला सत्र आयोजना भएको थियो। ‘तपाईंहरूको कविताले मलाई पुरानो थोत्रो कोटजस्तो बनायो, यो तपाईंहरूको समय हो,’ श्रवणले भने, ‘नयाँ स्वर सुन्न चाहनेहरूका लागि म तपाईंहरूको कृति सबैलाई सिफारिस गर्छु।’

निबन्ध विधामा अनुकृत लामिछाने, अविरल जाग्री, कञ्चनकुमार बस्नेत, कवीन्द्र जोशी, कृषा दाहाल, जयनी पण्डित, जिज्ञासा सोनम, धीरजप्रताप मल्ल ठकुरी, नुमा थाम्सुहाङ, परिमलप्रकाश नेपाल, भूमिका थारू, मनस्वी बान्तवा, ममता घिमिरे, महिता श्रेष्ठ, मोहन सङ्ग्राम, विक्रम नेपाल, विनोद लामिछाने, विवेक भट्टराई, शून्य नयन, सलिना बास्तोला, संयोग बस्याल, संस्कृति रिजाल, सन्जिला खनाल, सागर घले र सापेक्ष छनोट भएका छन्। निबन्धकार भूषिता वशिष्ठ अनलाइनमार्फत नवप्रवेशी निबन्धकारसँग जोडिएकी थिइन्। ‘तपाईंहरूको रचना पढ्न पाउनु मेरो लागि सुरुपूर्ण मात्र नभई शिक्षाप्रद पनि भयो,’ उनले भनिन्, ‘तपाईंहरूको विषयवस्तु, शैली र साहित्यिक प्रौढता निकै सुन्दर छ।’

तीन विधाका रचना छनोटकर्ता श्रवण मुकारुङ, नारायण वाग्ले र भूषिता वशिष्ठले ७५ रचनाकारसँग संवाद गरेका थिए। केही लेखक देशबाहिर र काठमाडौँ बाहिरबाट अनलाइनमार्फत सहभागी भएका थिए। युवा लेखकहरूको परिपक्व विचार, धारिला प्रश्न र गहिरो जिज्ञासाले तीनै छनोटकर्ता अचम्मित भएका थिए। श्रवणले भने, ‘आजको दिन नेपाली साहित्यमा ऐतिहासिक छ, जहाँ बलिया लेखकहरू सृजनशील र वैचारिक हस्तक्षेपसहित उदाएका छन्।’

“पल्पसा क्याफे” उपन्यास प्रकाशन गर्दै सुरु भएको हाम्रो यात्रा २० वर्ष पुगेको अवसरमा नयाँ पुस्ताका लेखक खोजी गरिएको छ,’ नेपालयका टिम लिडर किरणकृष्ण श्रेष्ठले भने, ‘उत्साही युवा लेखकहरूलाई एकै ठाउँमा भेट्न पाउँदा मैले आफ्नो साहित्यिक समुदाय फैलिँदो देखेको छु।’ सन् २०२५ मा “२५ वर्षका २५” शीर्षकमा खुला रचना आह्वान गरिएको थियो। ‘संसारभरबाट उत्साहजनक सहभागिता भयो,’ आह्वानका प्रमुख र सम्पादक विमल आचार्यले भने, ‘युवाहरूको बलियो उपस्थितिले साहित्यमा नयाँ सम्भावनाको ढोका खोलेको छ।’ युवाहरू पढ्दैनन्, लेख्दैनन् भन्ने दृष्टिकोण माथि सर्नेतिनो अनुसन्धान पनि गरिएको छ भन्नेआचार्यले उल्लेख गरे र ‘ककनिको कथा’ अन्तर्गत आह्वानले देखाएका विभिन्न पक्षहरूमा तीन पुस्तकहरूमा लेखेका छन्। नेपालयले शनिबार बिहान ९ बजेदेखि बेलुका ६ बजेसम्म विभिन्न कार्यक्रमसहित साहित्य उत्सव आयोजना गरेको थियो। जसअन्तर्गत इतिहास समाजशास्त्री तथा “सन्धिकाल” पुस्तकका लेखक लोकरञ्जन पराजुलीले “नेपालमा पुस्तकालय र पठन परम्परा” शीर्षकमा मुख्य भाषण दिएका थिए। सार्वजनिक पुस्तकालयको आवश्यकता र महत्त्वमाथि उनले युवा लेखकहरूबीच सारगर्भित मन्तव्य राखेका थिए। नेपालयले अघिल्लो वर्ष प्रकाशन गरेका तीन उपन्यास — “जगज्जननी उनकी आमाको नाम होइन” का लेखक नारायण ढकाल, “सलह” का लेखक श्रवण मुकारुङ र “पैकेलो” का लेखक ओम रिजालबीच “आजको आख्यान” शीर्षकमा सृजना खड्काको संयोजनमा छलफल भएको थियो। उत्सवको अन्त्यमा नेपथ्य ब्यान्डले सन् २००४ को नेपाल यात्राबारे डकुमेन्ट्री फिल्म प्रदर्शन गरेको थियो। साथै नेपालयले हरेक अंग्रेजी महिनाको तेस्रो शुक्रबार आरशालामा फिल्म क्लब स्थापना घोषणा गरेको छ। युवा लेखकहरूको कथा, कविता र निबन्धसहित तीन पुस्तकको सेटको मूल्य १९९५ रुपैयाँ रहेको छ। पुस्तक देशभरिका पुस्तक पसल र थुप्रै वेबसाइट र अमेजनमार्फत विश्वव्यापी खरिद गर्न सकिन्छ।

गाजा विवादमा ट्रम्पको १५ बुँदे योजना नेतन्याहुले अस्वीकार गरे

२४ साउन, काठमाडौं । इजरायलका प्रधानमन्त्री बेन्जामिन नेतन्याहुले अमेरिकाका राष्ट्रपति डोनाल्ड ट्रम्पले प्रस्ताव गरेको गाजा सम्बन्धी १५ बुँदे योजनालाई अस्वीकार गरेका छन्। उनले स्पष्ट भनेका छन्, “जबसम्म हमासले पूर्ण रूपमा हतियार त्याग गर्दैन, इजरायली सेना गाजाबाट फर्कने छैन।” आइतबार नेतन्याहुले भने, “इजरायलले उक्त १५ बुँदे सम्झौता स्वीकार गर्ने छैन, जबसम्म हमासले पूर्ण रुपमा हतियार छोड्दैन, तबसम्म इजरायलका सेना त्यहाँबाट पछि हट्ने छैनन्। साथै, इजरायलले आफ्ना सैनिक र नागरिकमाथि कुनै पनि खतराबाट सुरक्षा सुनिश्चित गर्ने छ।”

पछिल्लो महिनामा ट्रम्पको ‘बोर्ड अफ पिस’ले गाजामा हमास र अन्य सशस्त्र समूहहरूको पूर्ण निशस्त्रीकरण सम्झौता भएको दाबी गरेको थियो। यद्यपि, हमासले ठूलो मात्रामा हतियार बुझाउने निर्णय इजरायलका आक्रमण रोक्ने र गाजा क्षेत्रबाट सैनिक फिर्ता बोलाउने कुरामा निर्भर पर्ने स्पष्ट पारेको छ। नेतन्याहुले भने, हमासले पहिले हतियार छोड्नुपर्ने छ र यो प्रक्रिया मात्र कागजी वा प्रदर्शनमूलक हुन नहुने बताएका छन्। यस सम्बन्धमा अमेरिकी अधिकारीहरूसँग छलफल भइरहेको जानकारी पनि उनले दिएका छन्। उनका अनुसार, अमेरिकाबाट आएका केही प्रस्तावहरू छन् जसलाई इजरायलले स्वीकार गर्न नसक्ने अवस्थामा छ।

एक वर्षमा ४ लाख २० हजारले छोडे लन्डन, राजधानीको आकर्षणमा कमी

बेलायतको राजधानी लन्डनमा बढ्दो जीवनयापन खर्च, उच्च घरभाडा र बेरोजगारीका कारण एक वर्षमा ४ लाख २० हजारभन्दा बढी मानिसले सहर छोडेर अन्यत्र बसाइँ सरेका छन्। वर्क फ्रम होम संस्कृतिको विकास र गुणस्तरीय जीवन खोज्दै युवा पुस्ता राजधानी छोडेर बकिङ्घमसायर, बर्मिङ्घम र स्कटल्यान्डजस्ता तुलनात्मक रूपमा सस्तो र शान्त सहरहरूमा आकर्षित भएका छन्। लन्डनको महत्त्व कायमै रहे पनि बढ्दो बसाइँसराइले सहरको आवास र श्रम बजारमा दीर्घकालीन प्रभाव पार्ने विश्लेषण गर्दै मेयर सादिक खान आवास तथा रोजगारी सिर्जनामा केन्द्रित हुनुभएको छ।

लन्डनलाई दशकौँदेखि अवसरको शहर मानिँदै आएको छ। राम्रो रोजगारी, उच्च शिक्षा, विश्वस्तरीय स्वास्थ्य सेवा र अन्तर्राष्ट्रिय जीवनशैलीका कारण लाखौँ मानिसको रोजाइमा पर्ने यो शहर अहिले नयाँ चुनौतीको सामना गरिरहेको छ। हालै सार्वजनिक राष्ट्रिय तथ्यांक कार्यालयको तथ्याङ्कअनुसार, जुन २०२५ सम्म एक वर्षको अवधिमा ४ लाख २० हजार ४९२ जना मानिसले राजधानी छोडेर बेलायतका अन्य शहर र ग्रामीण क्षेत्रमा बसाइँ सरेका छन्। विश्लेषकहरूका अनुसार यो केवल सामान्य बसाइँसराइ होइन, बरु जीवनशैलीमा परिवर्तनको संकेत हो।

लन्डनमा घरभाडा र घरको मूल्य लगातार बढ्दो छ। दैनिक उपभोग्य वस्तु, यातायात र अन्य सेवाको खर्च पनि बेलायतका अधिकांश शहरभन्दा महँगो छ। त्यसैले धेरै परिवार र युवा पेसाकर्मीले कम खर्चिलो शहर रोज्न थालेका छन्। कोरोना महामारीपछि घरबाटै काम गर्ने अर्थात् वर्क फ्रम होम संस्कृति तीव्र रूपमा बढेको छ। पहिले रोजगारीका लागि लन्डनमै बस्नुपर्ने बाध्यता थियो। तर अहिले धेरै कम्पनीहरूले टाढाबाटै काम गर्ने सुविधा दिएका कारण मानिसहरू ठूलो शहरमा बस्नुपर्ने आवश्यकतालाई कम आँकलन गर्दैछन्।

लन्डनको ६.५ प्रतिशत बेरोजगारी दर बेलायतका अन्य कुनै पनि क्षेत्रको तुलनामा सबैभन्दा बढी हो, जबकि यहाँको राष्ट्रिय औसत दर ४.९ प्रतिशत छ। करसम्बन्धी तथ्यांक अनुसार, अन्य क्षेत्रको तुलनामा लन्डनमा तलब वृद्धिदर पनि सुस्त छ। आन्तरिक बसाइँसराइको विश्लेषणअनुसार लन्डन छोड्नेहरूका लागि बकिङ्घमसायर, बर्मिङ्घम, स्कटल्यान्ड, एसेक्स, ब्राइटन र ब्रिस्टल प्रमुख गन्तव्य भएका छन्। राजधानीबाट बाहिरिनेहरूको संख्या विशेषगरी ३० देखि ४० वर्ष उमेर समूहका मानिस र बालबालिकामा सबैभन्दा बढी देखिएको छ।

नयाँ अनुसन्धानले देखाएको छ कि अपराध स्तर, करियर अवसरमा देखिएको सुस्तता र उच्च घरभाडाको कारण आगामी पाँच वर्षमा पाँचमध्ये दुई युवाले लन्डन छोड्ने सम्भावना छ। ‘लन्डन हेरिटेज क्वार्टर’ को नयाँ प्रतिवेदनले १८ देखि ३० वर्ष उमेर समूहका मानिसहरूको जीवनस्तरमा तीव्र गिरावट देखाएको छ। यस क्रममा लन्डनका कतिपय युवाहरूले राजधानीको जीवनलाई अवसरभन्दा ‘अस्तित्व रक्षाको संघर्ष’को रूपमा लिन थालेका छन्।

यद्यपि, लन्डनको महत्त्व घटेको छैन। यो अझै बेलायतको सबैभन्दा ठूलो आर्थिक, वित्तीय र सांस्कृतिक केन्द्र हो। हरेक वर्ष हजारौँ अन्तर्राष्ट्रिय विद्यार्थी, दक्ष जनशक्ति र आप्रवासी लन्डन आउँछन्। केही विज्ञहरूले भन्छन् कि आन्तरिक बसाइँसराइ बढे पनि विदेशबाट आउने जनसंख्याले भविष्यमा यो कमीलाई सन्तुलित गर्न सक्छ। लन्डनका मेयर सादिक खानका प्रवक्ताले भनेका छन्, मेयरलाई लन्डन विश्वकै उत्कृष्ट शहर हो भन्नेमा कुनै शंका छैन। ‘सादिकले लन्डनलाई सबैका लागि उपयुक्त सहर बनाउने अथक प्रयास गरिरहनुभएको छ। उहाँले काउन्सिल आवास निर्माण गर्ने, ३ लाख ३० हजारभन्दा बढी नयाँ रोजगार सिर्जना गर्न सहयोग गर्ने, अपराध घटाउन मेट्रोपोलिटन प्रहरीसँग काम गर्ने जस्ता कार्य गरिरहनुभएको छ,’ प्रवक्ताले भने, ‘साथै सबै उमेरका मानिसहरूले उन्नति गर्न, अवसर पाउन र गुणस्तरीय जीवन यापन गर्न सकून् भन्ने सुनिश्चित गर्न उहाँ सक्रिय हुनुहुन्छ।

यालुङ री हिमपहिरो: ९ महिनापछि दोलखाको हिमालमा पाँच जनाको शव फेला, प्रतिकूल मौसमबीच किन गरियो सङ्कलन?

दोलखाको यालुङ री हिमालको हिमपहिरोमा गत वर्षको कात्तिकदेखि हराएका पाँच जना आरोही तथा शेर्पा गाइडको शव गत साता ‘हिउँ पग्लिएर’ सतहमा देखिएपछि आइतवार सङ्कलन गरिएको उद्धारकर्ता र अधिकारीहरूले बताएका छन्। आरोही तथा हेलिकप्टर उद्धारकर्ताहरूको समूहले ‘ट्रेकिङ पीक’का रूपमा चिनिने उक्त हिमालको चुचुरो नजिकैबाट ती शवहरू सङ्कलन गरिएको बीबीसीलाई बताएका छन्। उक्त शव दोलखाको ना गाउँमा ल्याइएको उनीहरूले बताएका छन्।

“जीवनको आशा मारे पनि महिनौँदेखि शवको खोजी रोकिएको थिएन। अन्ततः बारम्बारको प्रयासपछि उनीहरूका परिवारले शव पाउन सक्ने भएका छन्,” उद्धारमा संलग्न आरोही फुर्वा तेञ्जिङ शेर्पाले ना गाउँबाट बीबीसीसँग भने। “गत साताको अन्तिम तिरै केही स्थानीयबासीले शव देखिएजस्तो भनेर जानकारी दिएका थिए। तर त्यसपछि पनि मौसम अनुकूल नहुँदा त्यहाँ पुग्न समस्या भएको थियो। आइतवार बिहान छोटो समयका लागि खुलेको मौसमबीच छिटोछिटो शव तल झार्ने काम सम्भव भयो।”

हराउनेमा दुई जना नेपाली र तीन जना विदेशी नागरिक थिए। हाल शव फेला पारिएकाहरू गाइडको रूपमा गएका दुई जना नेपाली र बाँकी आरोहीका रूपमा गएका जर्मन, इटली र क्यानडाका नागरिकहरू भएको जिल्ला प्रहरी कार्यालय, दोलखाका प्रवक्ताले जनाएका छन्। “सबैको शव पहिचान गर्न सकिने अवस्थामा रहेको विवरण आएको छ,” प्रहरी निरीक्षक सन्तोषकुमार खड्काले भने। “यससँगै उक्त विपद्‌मा ज्यान गुमाउने सबैको शव प्राप्त भएको छ।”

हिउँ पग्लिँदा ‘दुर्लभ’ रूपमा शव देखिएरोल्वालिङ उपत्यकामा करिब ९ महिनाअघि भएको उक्त विपद् लगत्तै इटली र फ्रान्सका दुई जना आरोहीको शव भेटिए तापनि अन्य बेपत्ता भएका थिए। उनीहरू ६,३३२ मिटर अग्लो डोल्मा खाङ हिमाल आरोहण गर्नुअघि पूर्वाभ्यासका क्रममा यालुङ री पुगेका थिए।

हुथी विद्रोहीहरूले साउदीको लाल सागर किनारमा रहेको रिफाइनरीमा ड्रोन आक्रमण गरेको दाबी

यमनस्थित हुथी विद्रोहीहरूले साउदी अरबको लाल सागर किनारामा रहेको जिजानस्थित तेल प्रशोधन केन्द्रमा ड्रोनमार्फत आक्रमण गरेको दाबी गरेका छन्। साउदी अरबको ऊर्जा मन्त्रालयले रिफाइनरीमा लागेको आगोलाई नियन्त्रणमा लिएको र घटनामा कुनै पनि व्यक्ति घाइते नभएको जानकारी गराएको छ। हुथी विद्रोहीका प्रवक्ता याह्या सारीले साउदी ड्रोन आक्रमणको जवाफ स्वरूप उक्त आक्रमण गरिएको बताएका छन्।

साउदी अरबको ऊर्जा मन्त्रालयका अनुसार आइतबार बिहान जिजानस्थित रिफाइनरीको एउटा केन्द्रमा आगलागी भएको थियो र औद्योगिक सुरक्षा तथा अग्नि नियन्त्रण टोलीले सो आगोलाई नियन्त्रणमा लिएको छ। मन्त्रालयले घटनामा कुनै पनि व्यक्तिको चोटपटक नभएको जनाएको छ। आगलागीको कारण भने खुलाइएको छैन।

हुथी विद्रोहीहरूले गत जुलाई महिनामा पनि सोही रिफाइनरीलाई लक्षित गरेर आक्रमण गरेको दाबी गरेका थिए। साउदी अरबले यमनस्थित अन्तर्राष्ट्रिय रूपमा मान्यता प्राप्त सरकारको समर्थन गर्दै एक दशकभन्दा बढी समयदेखि यमनको गृहयुद्धमा संलग्न रहिरहेको छ। सन् २०२२ मा भएको युद्धविरामपछि तुलनात्मक रूपमा शान्त देखिएको द्वन्द्व हाल पुनः तनावपूर्ण बनेको छ।

सुदूरपश्चिम रोयल्सले तेस्रो संस्करणका लागि सेफ जैबलाई अनुबन्ध गर्यो

सुदूरपश्चिम रोयल्सले नेपाल प्रिमियर लिग २०२६ का लागि इंग्ल्यान्डका अलराउन्डर सेफ अली जैबलाई पहिलो विदेशी खेलाडीका रूपमा अनुबन्ध गरेको छ। जैबले पहिलो संस्करणमा उत्कृष्ट खेलाडीको उपाधि जितेका थिए र पुनः घर फर्किन पाउँदा खुशी व्यक्त गरेका छन्। सुदूरपश्चिमका प्रमुख कार्यकारी अधिकृत प्रकाश खड्काले जैबबाट यसपटक पनि उत्कृष्ट योगदानको अपेक्षा गरेका छन्।

जैबले पहिलो संस्करणमा नौ खेलमा दुई अर्धशतकसहित २७५ रन बनाएका थिए र १२ विकेट लिएका थिए। दोस्रो संस्करणमा चितवन राइनोजबाट प्रतिस्पर्धा गर्दै उनले ७ खेलमा ११६ रन र ५ विकेट लिएका थिए। बायाँहाते ब्याट्सम्यान जैबले टी–२० क्रिकेटमा ११२ खेल खेल्दै १४० भन्दा बढीको स्ट्राइक रेटमा १७९२ भन्दा बढी रन बनाएका छन्।

सुदूरपश्चिम फर्किएपछि जैबले भने, “म फेरि आफ्नै घरमा फर्किन पाउँदा अत्यन्त खुशी छु र नेपालमा फेरि खेल्न पाउँदा उत्साहित छु।” सुदूरपश्चिमका प्रमुख कार्यकारी अधिकृत प्रकाश खड्काले पनि जैबलाई पुनः टिममा स्वागत गर्न पाउँदा खुशी व्यक्त गरे। सुदूरपश्चिमले एनपीएल २०२६ का लागि कप्तान दीपेन्द्रसिंह ऐरीसहित अन्य खेलाडीलाई रिटेन गरेको छ।